Familie Klein aan boord

Madagaskar heeft jouw hulp nodig!

Fri, 20 Feb 2026 18:27:38 GMT

Cycloon Gezani verwoest Toamasina

Vorige week is Madagaskar getroffen door een verwoestende cycloon. Hoewel dit nauwelijks aandacht heeft gekregen in het Nederlandse nieuws, is de impact enorm. Cycloon Gezani kwam vanuit de Indische Oceaan aan land bij Toamasina — de stad waar wij twee jaar hebben gewoond en gewerkt. Naar schatting is ongeveer 80% van de stad verwoest. Veel mensen zijn dakloos geraakt en hebben vrijwel alles verloren. Op het moment van de ramp lag de Africa Mercy in de haven van Durban voor groot onderhoud. Gelukkig is de volledige bemanning veilig en ongedeerd.

Als Mercy Ships werken we nauw samen met lokale dagwerkers, ziekenhuizen, stichtingen en andere organisaties. Met velen van hen hebben we persoonlijk contact. Dagelijks ontvangen we aangrijpende berichten, foto’s en video’s van vrienden en collega’s. De situatie is schrijnend: er is nog geen elektriciteit of schoon water beschikbaar, en de prijzen van basisbehoeften zoals drinkwater, golfplaten en cement stijgen explosief. O.a. op deze website is het laatste nieuws te volgen: https://reliefweb.int/disaster/tc-2026-000015-mdg#updates .

We hebben drie manieren geselecteerd waarop je kunt bijdragen:

1. Doneren via Stichting Equip Madagascar

Tijdens onze tijd in Madagaskar zijn we goed bevriend geraakt met Neal en Danielle Carlstrom. Zij wonen al ongeveer tien jaar in Madagaskar en zetten zich met hart en ziel in voor de lokale bevolking. Danielle is verloskundige en traint lokale verloskundigen en kraamhulpen. Binnenkort hopen ze meerdere kraamcentra te openen. Neal richt zich onder andere op het versterken van lokale leiders en kerken.

Tijdens de cycloon waren zij tijdelijk op verlof in Amerika, maar Neal en hun zoon Braiden zijn direct teruggekeerd om hulp te bieden. Zij ondersteunen momenteel stichtingen, gezinnen en individuen met voedsel, verlichting en andere essentiële levensbehoeften, zoals rijst, bonen en zaklampen. Op Facebook houdt Neal een dagelijkse update bij.

Website: https://equipmadagascar.org/

Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=61555148882251

Donaties: https://equipmadagascar.org/support/

M. Neal Evan Carlstrom - IBAN: MG46 0000 4000 3001 0674 2010 185 - BIC: BMOIMGMGXXX

2. Doneren via Mercy Ships

Mercy Ships Internationl heeft een speciaal noodfonds opgericht om de lokale medewerkers (daycrew) en partners te ondersteunen. Momenteel wordt in kaart gebracht hoe het met de ruim 250 dagwerkers gaat. Zij kunnen vervolgens financiële steun ontvangen uit dit fonds om hun leven weer op te bouwen. Mercy Ships NL heeft een eigen link/fonds aangemaakt, waardoor giften voor Nederlanders belasting aftrekbaar zijn. Deze donaties worden vervolgens in het fonds van Mercy Ships International gestort. Als je de link volgt, lijkt het alsof je een algemene gift doet, maar via de URL kan de financiele administratie zien dat het om een gift voor Madagaskar gaat.

Donaties via Mercy Ships International: https://donate.mercyships.org/for/use1e2601

Donaties via Mercy Ships Nederland: https://www.mercyships.nl/doe-mee/digitale-collecte/?cc=701Ns000016zfATIAY

3. Persoonlijk doneren via ons

Wij hebben ervoor gekozen om twee tot drie gezinnen die we persoonlijk kennen direct te ondersteunen. We schatten dat het herbouwen van een huis en het herstellen van hun basisvoorzieningen ongeveer €1.500 per gezin kost. Je kunt ook via ons doneren; wij zorgen ervoor dat het volledige bedrag rechtstreeks bij deze gezinnen terechtkomt. Klik hier voor een donatie.

Dank je wel voor je betrokkenheid, gebed en steun. Samen kunnen we hoop en herstel brengen! Mocht je vragen hebben, schroom dan niet om contact met ons op te nemen.

Lieve groeten,

Familie Klein

Ons laatste bericht vanuit Madagaskar

Thu, 04 Dec 2025 13:19:32 GMT

Beste allemaal,

Hierbij nog een laatste teken van leven voordat we dit prachtige land en deze bijzondere missie verlaten.

Afronden en afscheid nemen

Het schip, het land en de community zijn twee jaar lang ons thuis geweest. Zo hebben we dat écht ervaren en beleefd. Dat maakt afscheid nemen niet eenvoudig. We zijn gaan houden van de missie, de community, de daycrew, het land, het weer, de stad – eigenlijk van alles. Dit alles heeft een speciaal plekje in ons hart gekregen. Daarom nemen we bewust de tijd om op een goede en zorgvuldige manier afscheid te nemen en alles af te ronden.

Deze weken staan in het teken van vele etentjes, taartmomenten en uitjes met de mensen met wie wij de afgelopen twee jaar ons leven hebben gedeeld. Er wordt veel gespeecht, waardering uitgesproken, kaartjes geschreven en ook regelmatig een traantje gelaten. Op het werk draag ik mijn taken zo goed mogelijk over. Voor Mees creëren we heel bewust momenten waarop hij afscheid kan nemen van de Academy, zijn vriendjes en van de plekken waar hij veel tijd heeft doorgebracht.

We vertrekken met dubbele gevoelens, maar met diepe vrede in ons hart. We zullen veel missen, maar kijken ook uit naar het nieuwe seizoen in Nederland. We ervaren dat God de regie heeft, ook in de timing. Hij reist met ons mee terug en kent onze diepste emoties, gevoelens en verlangens. Dat geeft rust en vertrouwen.

Kerst aan boord

Deze maand is niet alleen de maand waarin veel mensen vertrekken, maar ook de maand waarin we de komst van Jezus naar deze aarde gedenken. Dat wordt aan boord groots gevierd. Iedere dag is er wel iets te doen: van koekjes bakken en gingerbread-huisjes maken tot adventslezingen en Christmas worship-avonden. Het is bijzonder en verrijkend om zoveel verschillende kersttradities uit allerlei culturen en naties mee te maken. Iedereen beleeft deze maand op zijn of haar eigen manier, en het is prachtig om te zien hoe iedereen zijn eigen tradities en gewoonten deelt met de rest van de crew. Het is een bijzondere ervaring om deze kerstmaand in het bloedhete Afrika mee te maken, trouwens. Het is hier momenteel zo'n 35 graden.

Voorbereiden en vooruitkijken

In onze vorige nieuwsbrief schreven we al iets over onze visie en passie voor een Europees Mercy Ships Member Care Center. De afgelopen maanden heb ik hard gewerkt aan een projectplan. Dit plan heb ik inmiddels besproken met alle relevante stakeholders, waaronder Gary Brown, de CEO van Mercy Ships International, die enkele weken geleden toevallig aan boord was. Het plan ligt nu op het bureau van degenen die hierover daadwerkelijk besluiten kunnen en mogen nemen. Het lijkt goed aan te sluiten bij de nieuwe strategische focus. We zijn erg benieuwd hoe dit de komende maanden verder geconcretiseerd zal worden.

Op dit moment ben ik in gesprek met Mercy Ships Nederland om te verkennen of ik iets voor het Nederlandse kantoor kan betekenen. Daarover binnenkort meer nieuws.

Afsluiting van de field service

Deze week vindt de laatste operatie van deze field service plaats. Ook het ziekenhuis en alle ondersteunende afdelingen op de dock en in de stad zijn inmiddels aan het afronden. Het is prachtig om te zien hoeveel mensenlevens we dit jaar weer hebben mogen veranderen (dit jaar alleen al zo'n 1580 operaties). De persoonlijke verhalen van patiënten die niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en geestelijk herstel doormaken, blijven ons hart raken. Voor het ziekenhuis en de rest van het schip breekt nu de periode aan van voorbereidingen voor de vaart naar Durban. Aan het einde van het jaar vertrekt het schip naar Zuid-Afrika voor onderhoud.

Daarnaast nemen we voorlopig afscheid van alle daycrew: de Malagassiërs die dit jaar met en voor ons hebben gewerkt. In mijn team alleen al werken zo’n 24 daycrew. In totaal werken we samen met meer dan 250 locals. Vrijdag vindt een daycrew-celebration plaats om samen de afronding van deze field service te vieren. Met de meesten heb ik twee jaar lang intensief samengewerkt, dus afscheid nemen zal niet gemakkelijk zijn.

Doop Eline

De afgelopen twee jaar heeft Eline een prachtige verdieping doorgemaakt in haar geloofsleven. Ze is nog meer geworteld geraakt in Hem en heeft vele uren in de Bijbel doorgebracht. Enkele weken geleden heeft ze besloten zich te laten dopen, als gehoorzaamheid aan Jezus’ oproep (Handelingen 2:38). Tijdens ons afscheidsmoment op ons geliefde stukje strand zal zij worden gedoopt in de Indische Oceaan. Een prachtige markering van een bijzonder geloofsseizoen in haar leven.

Planning

Dinsdag 16 december verlaten we het schip en vliegen we naar de hoofdstad Antananarivo. Daar verblijven we twee nachten in het ‘Mercy Ships Hotel’, waarna we doorvliegen naar de Seychellen voor een korte vakantie. Dinsdag 23 december hopen we in de ochte nd aan te komen op Schiphol.

Tot 1 januari verblijven we in De Stamboom bij Lennard en Eline. We zijn dankbaar dat we daar opnieuw mogen landen, in dit gezellige en knusse huisje, en even kunnen bijkomen van alle veranderingen.

O p oudejaarsdag hopen w e weer oliebollen te bakken in de achtertuin van mijn ouders (Wilhelminastraat 1). Iedereen is van harte welkom om die middag langs te komen om ons te ontmoeten en een oliebol mee te pikken.

Begin januari hopen we v ervolgens onze eigen woning weer te betrekken. In de eerste dagen van januari zullen we stap voor stap onze spullen verhuizen en ons huis weer eigen maken.

Terug in Nederland

We beseffen ons dat de afgelopen twee jaren intens zijn geweest. We hebben ongelooflijk veel bijzondere dingen meegemaakt en voelen ons gezegend en verrijkt. Tegelijkertijd realiseren we ons dat de overgang terug naar Nederland ook de nodige impact zal hebben – op ons, maar zeker ook op de kinderen.

Daarom nemen we bewust de tijd om weer te wennen aan het leven in Nederland. We kijken er enorm naar uit om iedereen weer te ontmoeten, maar doen dat rustig aan.

Dankbaar!

We zijn intens dankbaar dat we deze tijd aan boord hebben mogen beleven. Het is bijzonder om zoveel directe impact te mogen maken en tot zegen te zijn voor zovelen: voor de patiënten, de community, het land en de natie. We hebben best wat moeten (op)geven, maar hebben zoveel meer ontvangen. Het delen heeft ons rijk gemaakt, en daar zijn we enorm dankbaar voor.

Daarnaast zijn we enorm dankbaar voor alle steun en support die we vanuit Nederland hebben mogen ontvangen. Jullie kaartjes, berichtjes, gebeden en pakketjes hebben we enorm gewaardeerd. De afstand is immens, maar we hebben ons altijd verbonden gevoeld met onze achterban in Nederland.

Financiële ondersteuning

Waar we eveneens zeer dankbaar voor zijn, is dat we ons geen moment zorgen hebben hoeven maken over onze financiën. God heeft rijkelijk voorzien, mede dankzij de gulle betrokkenheid van onze sponsoren en donateurs. Binnen enkele weken zal onze Mercy Ships-rekening worden opgeheven. Giften die daarna nog op onze naam binnenkomen, worden gestort op de algemene rekening van Mercy Ships. Via deze link kan de automatische incasso worden stopgezet of gewijzigd.

Op dit moment hebben we nog geen zicht op hoe het project rondom het Member Care Centrum gefinancierd zal worden. Ook is nog niet duidelijk of dit voor mij op termijn een betaalde positie zal opleveren.

Wees gezegend!

Via deze weg wensen we je een gezegende decembermaand. We bidden je de vrede en liefde van onze Vredevorst en Verlosser toe.

Liefdevolle groet,

Johan, Eline, Mees en Siebe

We beginnen langzaam af te tellen...

Tue, 07 Oct 2025 05:51:26 GMT

Hallo vanuit Toamasina!

Opnieuw een hartelijk groet uit Madagaskar! Het regenseizoen ligt achter ons en de temperaturen stijgen langzaam. Steeds meer komt de kracht van de Afrikaanse zon terug en maakt het land zich op voor droge, warme tijden. Af en toe komt er een tropische storm voorbij, maar over het algemeen genieten we van droog en stabiel weer.

Politieke onrust

Politiek gezien is het echter verre van stabiel. Sinds twee weken heeft het land te maken met veel protesten, demonstraties en politieke onrust. Inmiddels is de regering naar huis gestuurd en is er iedere dag nog steeds een avondklok van 19.00 tot 05.00 uur. De ontevredenheid komt voort uit het feit dat het de overheid niet lukt om basisbehoeften als water en elektriciteit te faciliteren. Met name in de hoofdstad is er vaak slechts een paar uur per dag water beschikbaar (van 01.00 tot 03.00 uur) en ook de elektriciteitsvoorziening is heel beperkt. De overheid belooft steeds beterschap, maar betere tijden blijven uit. De bevolking is het zat en komt sinds twee weken dus in opstand. De vredige protesten en demonstraties monden helaas regelmatig uit in plunderingen en opstootjes. De Malagassiërs zijn over het algemeen heel vriendelijk en bescheiden. Het feit dat ze zich nu verzetten, is daarom een serieus signaal. We hopen en bidden dat de situatie snel stabiliseert en dat de overheid wijze keuzes maakt.

Helaas heeft dit alles ook gevolgen voor ons werk. Wijzelf hebben ook te maken met een strengere avondklok en hebben beperkte bewegingsvrijheid. Maar veel verdrietiger is dat artsen en verpleegkundigen moeite hebben om het schip te bereiken. Operaties moeten worden uitgesteld, omdat de juiste vrijwilligers er niet zijn. Het lijkt erop dat vanaf deze week het vliegverkeer weer een beetje op gang komt, dus we hopen dat de instroom van nieuwe crew snel weer op gang komt.

Ons leven aan boord

Ondanks de onrust in het land gaat ons leven aan boord gewoon door. Johan zorgt er iedere dag voor dat zijn housekeepers en hostesses goed hun werk kunnen doen. Hij is veel bezig met het faciliteren en geven van trainingen en cursussen voor zijn daycrew, het zorgen dat er steeds weer voldoende vrijwilligers zijn en het optimaliseren van de interne, operationele processen. Ook werkt hij af en toe een dagje bij het HOPE center.

Eline houdt zich voornamelijk bezig met de kids, maar doet daarnaast veel andere activiteiten. Ze geeft nog steeds wekelijks een workshop voor de patiënten in het Hope Centre, is een wekelijkse Bijbelstudie begonnen met de daycrew uit de dining room en is betrokken bij allerlei devotions en projecten. Gisteren zijn bijvoorbeeld de eerste voorbereidingen getroffen voor de jaarlijkse Sinterklaasviering aan boord.

Mees gaat iedere ochtend en middag naar de Kindergarten. Hij leert ontzettend veel en groeit in heel veel opzichten. Hij heeft veel verschillende vakken, waaronder Frans, Technologie, Life Skills, Social Studies en rekenen. Er wordt daarnaast heel veel aandacht besteed aan taal, woordenschat, grammatica en literatuur. Bijzonder om te zien hoeveel een kind van 5 jaar kan leren in zo’n korte tijd. Na schooltijd is het soms een uitdaging om de vele prikkels aan boord goed te managen, maar we proberen hem zo goed als mogelijk te helpen bij het navigeren door zijn emoties en gevoelens. Naast school is er ook van alles te doen: zondagsschool, boekenclub, dansles, etc. Soms is het allemaal wel een beetje te overweldigend, al die transities, groei en activiteiten. Samen kleuren is dan vaak gelukkig heel rustgevend. We verslijten heel wat kleurboeken en viltstiften.

Siebe is actief en vrolijk als altijd. Vol energie stuitert hij de dag door. Hij begint steeds meer te praten (voornamelijk in het Engels) en groeit ook in allerlei opzichten. Hij ontwikkelt echt een heel eigen karaktertje en vindt het heerlijk om met zijn grote broer tenten te bouwen in onze cabin. Als Mees naar school is, mist hij Mees oprecht. Hij houdt ervan om dingen samen te doen, maar kan gelukkig ook goed alleen spelen.

Als jong gezin maken we zoveel mee, dat het onmogelijk is om alles te benoemen. Een paar hoogtepunten van de afgelopen maanden:

Johan vierde z’n 40 ^e verjaardag met de hele crew, maakte samen met de bakkers een taart voor 400 man en had een heerlijk weekend met een lunch in de stad, een middag op het strand en cadeaus op bed.
We hadden een heerlijke week vakantie op Ile Sainte Marie, een prachtig eiland in de Stille Oceaan.
We vierden de 5 ^e verjaardag van Mees in Midships, met vier taarten en heel veel gezelligheid.
We hadden een supergezellige en sportieve MercyLympics (klik hier voor de video).
We speelden veel verschillende spelletjes in Midships of in onze cabin.
We namen afscheid van Victoria, Ana en Louis, vrienden uit de stad die helaas naar Indonesië zijn verhuisd.
We bouwden heel veel zandkastelen en tenten op ons geliefde stukje strand.
Johan bezocht een worship concert in de stad.
We hadden met regelmaat een home made pizza party op deck 8.
Eline gaf een paar workshops aan vrouwengroepen in de stad.
We bakten heel wat zuurdesem broden voor onszelf en voor onze vrienden.
We bakten oliebollen en maakten Glühwein voor de Christmas in July market.
We maakten heel veel fietstochtjes langs de kust en dronken heel wat kokosnoten.
Johan organiseerde een bakkers workshop bij een bakkersopleiding de stad.
Johan gaf een gastles op de universiteit over solliciteren en het schrijven van een CV.

Community leven

Ook de community is levendig als altijd. Iedere week zijn er verschillende activiteiten en evenementen, zoals karaoke, verjaardagen, sportevenementen, bakwedstrijden, worship avonden, Bijbelstudies, koorrepetities, danslessen, lezingen, kerkdiensten, etc. Ondanks dat we als gezin lang niet alles kunnen meemaken en bijwonen, proberen we dat wel. Het leven in een community is iets waar we ook bewust voor hebben gekozen. We genieten ervan en willen er dan ook onze bijdrage aan leveren. Ook al is het voor ons (als volwassenen) soms ook een beetje overweldigend allemaal. Het vinden en bewaren van een goede balans blijft belangrijk.

Sinds begin dit jaar nemen we deel aan een Couples Small Group. Een groep van 5 koppels waarin we het leven met elkaar delen. Het is heel waardevol om in een veilige setting met elkaar te praten over het leven als getrouwd stel. Samen lezen we de bijbel, bidden we met elkaar en proberen we elkaar te bemoedigen en te inspireren. Dit zijn waardevolle avonden.

Sinds een paar weken hosten we zelf ook een small group. Deze groep is niet zozeer gericht op het getrouwde leven, maar heeft een bredere insteek. Het is heel fijn om mensen uit te kunnen nodigen in onze cabin en ook in deze groep het leven met elkaar te delen. De internationale context waarin we leven is zo waardevol en boeiend. Het is echt heel verrijkend om van elkaar te leren, juist als mensen uit een ander land of andere cultuur komen.

De juiste focus

Zowel in het land als in de community gebeurt zoveel dat ons af kan leiden van onze missie. Leven met bijna 400 man aan boord veroorzaakt vanzelfsprekend soms wat frictie en spanning. Binnen de gehele community, in teams, tussen mensen. Het is enerzijds de uitdaging om hier op een goede en wijze manier mee om te gaan. Anderzijds is het noodzakelijk om te blijven focussen op het hart van de missie. Dat is de verbindende factor en dat drijft ons. Als we ons bedenken wat we hier aan het doen zijn, dan maakt ons hart een sprongetje: het brengen van genezing en hoop aan al die mensen die we kunnen helpen. We voelen ons bevoorrecht dat we daar heel concreet een bijdrage aan kunnen leveren en dat we dagelijks in contact kunnen zijn met de uiterst vriendelijke mensen uit dit prachtige land.

Hierbij daarom opnieuw een prachtig verhaal over twee van onze patiënten, Marie Jeanne en Germaine. Dat is waarom we hier zijn!

Afronding

Als gezin zijn we inmiddels bijna aan het einde gekomen van ons commitment aan boord. Over ongeveer twee maanden verlaten we het schip en keren we terug naar Nederland. Met dubbele gevoelens, maar met vrede in ons hart. We voelen ons enorm verbonden aan de missie en aan het werk van Mercy Ships. We voelen ons zo gezegend dat we concreet kunnen bijdragen en concreet hulp kunnen bieden. Het leven met zoveel verschillende nationaliteiten en zoveel prachtige mensen is heel erg verrijkend en inspirerend, het heeft ons leven absoluut veranderd en verrijkt. Tegelijkertijd is het leven aan boord intens en vraagt het veel. We zijn toe aan een beetje meer stabiliteit, ruimte en vrijheid. We zijn best een beetje moe van het intense leven aan boord.

De laatste maanden proberen we vooral nog te genieten van alles wat het leven aan boord te bieden heeft. We proberen veel tijd door te brengen met vrienden aan boord en in de stad en proberen goed afscheid te nemen van het land en de waardevolle plekken in de stad. Eline en Siebe hopen binnenkort nog een paar dagen naar de hoofstad te gaan om daar de stichting van een goede vriendin (zij werkt hier aan boord) te bezoeken. We hopen dat deze reis, gezien de politieke onrusten, door kan gaan.

Ons leven vanaf volgend jaar

Langzaam zijn we aan het nadenken over hoe we ons leven gaan inrichten vanaf volgend jaar. Veel verschillende opties passeren daarbij de revue. We hebben God altijd gebeden dat Mercy Ships een stepping stone zou mogen zijn naar de rest van ons leven. We willen daarom niet vanzelfsprekend terugkeren naar het leventje wat we voor Mercy Ships leidden. Ondanks dat we een heel rijk gezegend en goed leven hadden. Mercy Ships heeft ons gevormd, verrijkt en veranderd. Bepaalde waarden en principes in ons leven hebben een andere vorm of inhoud gekregen. We hopen de dingen die we als belangrijk zijn gaan ervaren, vast te kunnen houden.

In onze gedachten en gebeden worden we steeds weer bepaald bij het feit dat Hospitality en Counseling twee elementen zijn die goed bij ons passen. We houden er allebei van om een plek te creëren waar mensen op adem kunnen komen, kunnen herstellen of tot rust kunnen komen. Daarnaast genieten we ervan om op te lopen met mensen die door een bepaalde transitie gaan of mensen die te dealen hebben met uitdagingen in het leven. We verlangen ernaar om deze twee aspecten een plek te kunnen geven in ons verdere leven. We zijn voorzichtig aan het onderzoeken hoe dit concreet vorm kan krijgen. Johan is in die context in gesprek met verschillende mensen binnen en buiten Mercy Ships om te onderzoeken of het creëren of hosten van een (Mercy Ships) retraite oord, debrieflocatie of Member Care centrum ergens in Europa tot de mogelijkheden behoord. Daarnaast volgt Johan momenteel wat Member Care trainingen om zijn councelingsskills te verdiepen en te verbreden. We zijn benieuwd hoe God ons leidt in dit proces en wat voor dingen Hij aan het voorbereiden is. Jullie gebed is daarbij meer dan welkom!

We komen in ieder geval eerst terug naar Nederland en wonen vanaf januari weer aan de Sluisweg in Hardinxveld. Vanaf januari gaan we ons huisje weer een beetje eigen maken en gaan we rustig bekijken welke volgende stappen we gaan zetten. We zijn dankbaar dat onze huisbewaarders inmiddels ook een ander stekkie hebben gevonden.

Misschien hebben we voor die tijd meer zicht op wat we gaan doen, misschien ook niet. En dat is beide OK. We beseffen ons dat we weer een flinke transitie tegemoet gaan, waar we ook goed de tijd voor willen nemen. Terugverhuizen naar ons thuisland gaat best veel van ons vragen (praktisch, financieel, emotioneel, mentaal, etc.). We nemen ons voor om rustig aan te doen en langzaamaan weer te wennen aan ons leven in Europa.

Financiën
We zijn ontzettend dankbaar voor de financiële zegen die we de afgelopen twee jaar hebben mogen ontvangen. Gods voorzienigheid is iets waar we ontzettend dankbaar voor zijn. Mede door de vele donateurs en giftgevers kunnen we ons werk hier onbezorgd en vol overgave doen. We hebben ons geen enkel moment druk hoeven te maken over onze financiële situatie. We zijn zelfs in de positie dat we allerlei Mercy Ministry projecten hier in de stad hebben kunnen ondersteunen. Mercy Ministry is een onderdeel van Mercy Ships dat allerlei lokale projecten en stichtingen ondersteunt. Het zijn projecten waar we intensief mee samenwerken en ook persoonlijk betrokken bij zijn. Zo hebben we geld kunnen doneren aan een project in de lokale vrouwengevangenis (wekelijks wordt de gevangenis bezocht door een groep Mercy Shippers), een project dat schoolkinderen ondersteunt en voorziet van schoolspullen, een project dat een lokaal ziekenhuis ondersteunt, etc. Ook kunnen we wat geld reserveren voor het dekken van de kosten van de komende overgangsperiode (waarin we wellicht nog geen inkomsten hebben) en kunnen we wat geld apart houden voor een eventueel vervolgproject.

Nogmaals hartelijk dank voor jullie trouwe financiële ondersteuning. Zoals het er nu uitziet zal het vanaf januari niet meer mogelijk zijn om ons via Mercy Ships Nederland financieel te ondersteunen. Je kunt je (automatische) giften dan via dit formulier opzeggen of aanpassen Je kunt uiteraard wel aan Mercy Ships blijven geven, maar dat komt dan niet meer bij ons terecht. Naar verwachting hebben we tot half januari toegang tot onze Mercy Ships rekening. Mocht je ons alsnog persoonlijk willen blijven ondersteunen in de komende tussenperiode of in eventuele toekomstige missies, bedieningen of projecten, dan laat ik in de volgende nieuwsbrief weten hoe dat georganiseerd kan worden.

Zegen!

Alle goeds vanuit Madagaskar. Opnieuw hartelijk dank voor jullie steun in velerlei opzichten. We voelen ons echt gedragen en ondersteund door jullie aandacht, betrokkenheid, gebed en financiën!

De tijd vliegt!

Mon, 21 Jul 2025 14:20:04 GMT

Zojuist las ik onze laatste nieuwsbrief nog even door. Wat is er na het uitkomen van deze nieuwsbrief weer veel gebeurd. Iedere week opnieuw beleven we zoveel mooie en indrukwekkende gebeurtenissen. Binnen ons jonge gezin, als koppel, in de community, in het ziekenhuis: overal is beweging en wisselen gebeurtenissen zich in hoog tempo af. Ik zal proberen weer wat momentjes met jullie te delen in deze nieuwe nieuwsbrief.

PATIENT STORIES

Het hoogtepunt van de afgelopen maanden is het feit dat het ziekenhuis volop in bedrijf is. Dit is het hart van onze missie en daarom zijn we zo dankbaar dat we honderden patiënten kunnen helpen. Vorig jaar hebben we veel problemen en hobbels ondervonden, we hebben zelfs het ziekenhuis een aantal weken moeten sluiten. Het is daarom extra speciaal om nu ‘vol gas’ aan het werk te zijn. We hebben inmiddels meer dan 500 operaties kunnen uitvoeren. Dit jaar staan 1700 operaties op de planning. Steeds meer horen we de prachtige patient verhalen.

Zo ook het verhaal van Tera, zie het filmpje. Mees speelde hier viel mee tijdens de ontmoet momenten op deck 7, samen spelletjes spelen of kleuren. En na de operatie konden ze samen voetballen in het Hope Center!

Het is indrukwekkend wat de chirurgen en verpleegkundigen op deck 3 allemaal doen, maar even zo indrukkend is de sociale en emotionele impact op patiënten. We mogen niet alleen genezing brengen, maar ook hoop en een nieuwe toekomst. Door de operatie kunnen patiënten weer deel uitmaken van de maatschappij, vinden ze weer aansluiting bij communities, verandert somberheid in blijdschap en zien patiënten de toekomst weer zonnig tegemoet.

Deze week nog kwam ik meerdere malen een patiëntje met O-benen tegen op de gangway. Ik liep naar beneden, deze patiënten liepen de operatie tegemoet. Het raakte me hoe levensbepalend deze ene wandeling voor hen gaat zijn. Na de operatie kunnen ze weer spelen en voetballen zoals alle andere kinderen van hun leeftijd.

Ook komen patiënten tot geloof, doordat ze door de vrijwilligers iets van Jezus’ liefde en bewogenheid proeven. Deze verhalen zijn eigenlijk het meest indrukwekkend. We zijn dankbaar dat we een bijdrage kunnen leveren aan deze veranderde mensenlevens. Ook onze levens worden getransformeerd en veranderd door alles wat we mogen zien en meemaken!

We mogen zelf geen foto's maken van patienten. Hieronder een paar foto's gemaakt door onze communicatie afdeling. Dit zijn de artsen, verpleegkundigen en patiënten waar we dagelijks mee optrekken. Echt een voorrecht!

OP BEZOEK BIJ DE LOCALS

In mijn team heb ik ruim 20 daycrew, mensen uit Madagaskar die met ons werken. In totaal werken er zo'n 250 Malagasy's aan boord. Deze mensen krijgen betaald en kunnen zodoende een bestaan opbouwen. Het is een groot plezier om met deze mensen te mogen werken. Ze zijn zo dankbaar dat ze onderdeel kunnen zijn van de missie en zodoende iets voor hun landgenoten kunnen betekenen. Hun vriendelijkheid en behulpzaamheid is aanstekelijk.

Regelmatig worden we uitgenodigd bij een daycrew thuis. Vaak in combinatie met een bezoek aan hun kerk. Het is prachtig om zo wat meer verbinding te creëren (buiten het werk om) en te zien hoe deze mensen leven. Naast dat deze mensen veel schoonheid in zich hebben, dragen ze ook vaak ontzettend veel leed met zich mee. Dit ontdek je pas, wanneer je met ze in gesprek raakt en bij hen thuis op bezoek komt. Aan de buitenkant lijkt alles op orde, maar steeds vaker hoor ik over de immense verliezen en het grote leed dat mensen met zich meedragen. Door de enorme armoede en slechte gezondheidszorg in dit land overlijden heel veel mensen aan onschuldige kwalen en is de kindersterfte immens hoog. Des te meer is hun dankbaarheid en vriendelijkheid inspirerend voor ons.

MIJLPALEN EN FEESTDAGEN WORDEN GEVIERD

Mijlpalen worden gevierd. Zowel binnen ons gezin als in de community. We delen het leven met elkaar; iedere dag is er wel iemand jarig, wordt er wat gevierd of heeft iemand een bijzondere prestatie geleverd. Ook de christelijke feestdagen en de nationale feestdagen worden niet vergeten.

Zo hadden we afgelopen maanden Siebe die voor het eerst op het potje zat, de verjaardag van Eline, Koningsdag, Pasen, de verjaardag van Siebe, de nationale feestdag van Canada, acapella crew concert Key of Sea, Mees' eerste fietstochtje, ons huwelijksjubileum en ga zo maar door. Naast de drukte van onze baan en ons bestaan, proberen we ruimte te maken voor deze bijzondere gebeurtenissen. Samen met vrienden en soms zelfs samen met de hele community staan we stil bij deze mooie momenten.

Elke avond is wel wat te doen aan boord; Bijbelstudie, Trivia night, Key of Sea koor, volleyballen op de dock, ballet les, spelletjes avond, couples group.

MINI BAKKERIJ

We houden allebei erg van bakken en kokkerellen. In Nederland bakten we al regelmatig ons eigen brood. Ook aan boord hebben we deze traditie voortgezet. Iedere week bakken we een heel aantal zuurdesembroden en crackers en maken we onze eigen Granola. Inmiddels maken we ook wekelijks andere crew members blij met onze broden. Zo spelen we ons eigen mini bakkerijtje aan boord.

VRIJDAGOCHTENDEN

Ook deze fieldservice verzorgt Eline een workshop in het Hope Centre. Naast onderwijs over de menstruatiecyclus, leert Eline de dames hoe ze een herbruikbare sanitary pad kunnen maken. Eline geniet enorm van het contact met de vrouwen. De vrouwen zijn enorm leergierig en dankbaar voor deze workshop. Deze zelfgenaaide pads zijn veel comfortabeler dan de middelen die ze doorgaans gebruiken. Voor vele vrouwen is het kopen van maandverband veel te duur. Dit is een prachtige, duurzame oplossing.

Deze ochtend heeft Johan wat tijd samen met Siebe. Meestal fietsen we door de stad, doen wat boodschapjes en drinken een kokosnoot.

STADSLEVEN

Toamasina (ook wel Tamatav) is echt onze thuisstad geworden. Ondanks dat de stad niet te vergelijken is met welke Europese plaats dan ook, we voelen ons erg thuis hier. We kennen de stad goed en weten onze favouriet plekjes te vinden. Het is een grote zegen om hier in deze haven te liggen. De stad is toegankelijk, de mensen zijn erg vriendelijk en overdag is de stad relatief veilig en heb je best wat bewegingsvrijheid.

We hebben inmiddels ook wat vriendschappen ontwikkeld met mensen uit de stad. We spreken regelmatig af en komen bij elkaar over de vloer. Het is verrijkend om onderdeel te mogen zijn van elkaars leven en een inkijkje te krijgen in elkaars cultuur en leven.

CULTURAL HIKE

Een paar weken geleden hebben we samen een heerlijke hike gemaakt. De kids konden we die ochtend bij onze buren brengen, zodat we echt samen even op pad konden. Onder leiding van een gids hebben we de omgeving van Tamatav ontdekt. En wat een prachtige natuur kent dit land. We struinden dwars door de wildernis, omgeven door alleen maar bomen, struiken en planten. Echte bush-bush, zeg maar. De gids heeft ons van alles verteld over de verschillende planten en dieren en over de manier waarop alle gewassen worden verbouwd, geoogst en verkocht. We kwamen moe, maar volledig opgeladen terug! En ook de kids hebben de grootste lol gehad met onze Zweedse buurfamilie.

MEN’S RETRAIT

Chaplaincy is de afdeling die verantwoordelijk is voor het geestelijk welzijn aan boord. Vorige maand werd er een Men’s retrait georganiseerd. Samen met zo’n 30 mannen hebben we de afzondering en stilte opgezocht en samen God aanbeden, geluisterd naar een aantal overdenkingen en wat sport en spel gedaan. Ook dit keer weer op een prachtige locatie, net buiten de stad.

CREATIVE ARTS

Het curriculum van de school zit vol met creatieve vakken. Er wordt veel geschilderd, muziek gemaakt, gefotografeerd en andere kunst gemaakt. Aan het einde van het schooljaar vond de Creative Arts avond plaats. Een avond vol met muziek en kunst ontwikkeld door de Academie studenten. Ook Mees mocht vol trots de liedjes ten gehore brengen die hij samen met zijn klasgenootjes had ingestudeerd. Prachtig om te zien hoe Mees het afgelopen jaar is ontwikkeld en nu vol trots en uit volle borst meezingt met de liedjes.

VAN PRESCHOOL NAAR KINDERGARTEN

Momenteel is het zomervakantie. Dit betekent dat Mees de pre-school achter zich heeft gelaten en na de zomer naar de Kindergarten gaat. Hij kan niet wachten om nog meer te leren en vanaf dan ook ’s middags naar school te gaan. We zijn enorm gezegend met een school aan boord waar de kinderen goed onderwijs kunnen ontvangen. Mees ontwikkelt en groeit enorm snel, mede door de kleinschaligheid van de school.

DE STREKEN VAN SIEBE

Siebe gaat nog niet naar school, maar houdt vooral Eline lekker bezig. Siebe is een grote avonturier en is altijd op zoek naar nieuwe dingen. Hij geniet enorm van het contact met de crew. Sinds kort kan hij ook 1 keer per week een uurtje naar de pre-school, gewoon omdat de pre-school teacher dat leuk vindt. Siebe loopt vol trots met zijn rugzak, net als zijn grote broer, naar school en geniet enorm van alles wat hij daar mag doen en leren. Hij begint steeds meer te praten. Zijn voorkeurstaal is toch echt Engels. Deze week hoorden we zijn eerste Engelse zin: ‘I don’t know…’ zei hij uit het niets.

TRIPJES

Om het harde werken en intensieve leven aan boord vol te houden, nemen we regelmatig een klein beetje afstand van het schip. Soms is een dagje voldoende om op te laden, soms hebben we een paar nachtjes nodig. De afgelopen maanden zijn we op een korte vakantie naar Mantasoa geweest, een prachtig gebied met een heel groot meer. Volgende week hopen we voor een klein weekje naar Ile Sainte Marie te gaan, een eiland in de Stille Oceaan, niet ver uit de kust.

AFSCHEID NEME N

Na 1,5 jaar hebben we ook afscheid genomen van de eerste longtermers. Een aantal mensen waarmee we vanaf het begin hebben opgetrokken zijn naar huis teruggekeerd. Afscheid nemen is onderdeel van de Mercy Ships cultuur, maar deze Farewells vallen soms toch best zwaar. Je doet alles samen werken, sporten, spelletjes avonden en soms deel je drie keer per dag de maaltijd met elkaar.

Vooral als er onverwachts en door omstandigheden plotseling afscheid genomen moet worden. In onze vorige nieuwsbrieven hebben we verteld over onze speciale en goede vriendschap met onze Zweedse buren. Zij zijn vorige week helaas vervroegd naar huis gekeerd. Voor ons allemaal een zware domper, ook voor Siebe en Mees die een erg speciale band met deze familie hadden opgebouwd.

ENORM VEEL DANK

Steeds opnieuw beseffen we ons dat we deze missie niet zonder jouw hulp en ondersteuning kunnen doen. Het is zo bijzonder te ervaren dat jullie steun en support het mogelijk maken dat wij dit mooie werk kunnen en mogen doen. We doen het écht samen! Jullie betrokkenheid, gebed en berichtjes; jullie financiële steun: het is allemaal heel waardevol voor ons! God zegent ons met alles wat we nodig hebben, daar zijn we Hem, maar ook jullie enorm dankbaar voor!

En ook heel erg bedankt voor de lieve kaartjes en pakketjes die we zo nu en dan mogen ontvangen. Het duurt even voordat het aankomt, maar we genieten er enorm van! Een boterham met hagelslag smaakt dan extra lekker.

WAT NA MERCY SHIPS?

We hebben besloten om vooralsnog ons commitment aan boord niet te verlengen. Zoals het er nu uitziet, verlaten we aan het einde van het jaar het schip. We zijn echter nog niet klaar met Mercy Ship. Ons hart is nauw verbonden met de missie. Johan is daarom nu aan het kijken of hij op één of andere manier verbonden kan blijven aan Mercy Ships. Hij heeft allerlei gesprekken met mensen binnen Mercy Ships. Jullie gebed in dit hele proces is meer dan welkom! We vertrouwen erop dat God nieuwe dingen voor ons aan het voorbereiden is. We verlangen ernaar om te zijn op de plek die Hij aan het voorbereiden is.

'May the God of hope fill you with all joy and peace as you trust in him, so that you may overflow with hope by the power of the Holy Spirit.'
Romans 15:13 NIV

Lieve groet,

Familie Klein

Klaar voor de tweede fieldservice!

Fri, 28 Feb 2025 10:28:37 GMT

Beste familie, vrienden, supporters en lezers van deze nieuwsbrief,

Het is alweer drie maanden geleden sinds onze laatste nieuwsbrief in november, en in die korte tijd is er ontzettend veel gebeurd. Het leven met Mercy Ships is altijd vol avontuur, en in deze editie nemen we jullie mee naar enkele hoogtepunten.

Het slot van de eerste fieldservice

In de vorige nieuwsbrief spraken we over de uitdagende periode die we doormaakten door de sluiting van ons ziekenhuis en de politieke situaties die ons werk bemoeilijkten. Gelukkig hebben we de laatste acht weken van onze fieldservice weer volledig operationeel kunnen zijn, waardoor we veel patiënten hebben kunnen helpen. Iedereen aan boord was gemotiveerd om deze laatste periode optimaal te benutten. In deze slotfase van een fieldservice worden vooral korte en relatief eenvoudige ingrepen uitgevoerd, wat resulteert in een aanzienlijk groter aantal behandelingen dan in het begin. We zijn dankbaar dat we vele patiënten hoop en genezing hebben kunnen bieden.

Verlof in Nederland

Na de laatste operatie zijn we als gezin begin december naar Nederland gereisd voor ongeveer vier weken verlof. Naast het ontmoeten van familie en vrienden hebben we ook verschillende afspraken gehad die gerelateerd zijn aan Mercy Ships. Een hoogtepunt was een prachtige ontmoetingsmiddag in de Houtzagerij met onze sponsoren, vrienden en familie. Het was erg bijzonder om de betrokkenheid van zoveel mensen te ervaren; zonder hun steun kunnen we ons werk niet doen.

Tijdens ons verlof verbleven we bij Lennard en Eline in de Stamboom. Het was een zegen om deze sfeervolle plek weer even tot ons thuis te maken. We hebben echt genoten van het leven in de mini gemeenschap, iets wat ons erg aanspreekt. Het werken voor Mercy Ships en het leven aan boord heeft ons de kans geboden om dat gemeenschapsgevoel te ervaren, waar we allebei naar verlangden. We ervaren nu de voordelen van samenleven, en dat heeft ons doen nadenken over onze toekomstige stappen.

Daarnaast had ik gesprekken met Mercy Ships Nederland over mogelijke partnerschappen met zorgorganisaties. Deze gesprekken zijn in volle gang, en het is fijn om hierin een schakel te kunnen zijn.

Weekje vakantie in Kaapstad

Na ons vertrek uit Madagaskar vaarde het schip naar Durban voor onderhoud. Na ons verlof zijn we naar Zuid-Afrika gevlogen om weer aan boord te gaan. Voordat Johans werk weer begon, hebben we als gezin een weekje vakantie in Kaapstad gehad. Wat een geweldige stad! We hebben genoten van de natuur en de mooie omgeving, en het was heerlijk om even met zijn vieren bij elkaar te zijn.

AMP in Durban

Tijdens de Annual Maintenance Period (AMP) in Durban zag het schip er gedurende bijna twee maanden uit als een heuse bouwplaats. Overal waren mensen aan het werk om veel zaken op te knappen en te vernieuwen. Daardoor hebben we drie weken in een hotel verbleven, omdat het schip niet veilig was voor de jongens. Dit was best een uitdaging; we verlangden terug naar ons eigen plekje aan boord. Gelukkig mochten we aan het einde van deze onderhoudsperiode weer onze cabine betreden.

Sail naar Madagaskar

Twee dagen na onze terugkeer vertrok het schip naar Madagaskar. De eerste vijf dagen waren rustig, maar de laatste twee dagen waren behoorlijk turbulent. Desondanks hebben we kunnen genieten van de schoonheid van de oceaan, met zijn wateren en sterrenhemels.

Terug aan boord

Ongeveer drie weken geleden zijn we aangekomen in Toamasina, onze ‘hometown’ in Madagaskar. Het is geweldig om weer hier te zijn. We hebben onze vertrouwde bakker weer gevonden, kunnen fietsen door de levendige straatjes, en genieten van een kokosnoot op het strand. We houden van dit land, maar we zijn hier ook voor een belangrijke missie. De gezondheidszorg in Madagaskar laat veel te wensen over, en we zijn druk bezig met de voorbereidingen voor onze eerste patiënten. Dit jaar willen we ongeveer 1.600 operaties uitvoeren en we zijn dankbaar dat we kunnen voortbouwen op het werk dat vorig jaar is neergezet. De ruim 250 daycrew is inmiddels ook weer gestart. Iedereen is er klaar voor om de komende tien maanden impact te maken.

Hoe gaat het met ons?

Met ons gaat het goed. Na twee maanden 'on the road' was het in het begin weer even wennen aan het leven aan boord. We zijn ons nu bewust van zowel de mooie als de uitdagende aspecten van ons werk. We genieten van de culturele diversiteit aan boord, de verbinding met de mensen hier, en de tastbare impact die we maken. We missen wel de vrijheid van ons leven in Nederland en de nabijheid van vrienden, maar we hebben ook ervaren dat onze roeping hier in Madagaskar ligt. We voelen dat we nog veel te geven hebben aan deze belangrijke missie.

Wat betreft de kinderen: de Academy is ook weer begonnen! Mees heeft nu drie klasgenootjes: Jules uit Zwitserland, Lily uit Amerika en Jonas uit Australië. Hij is enthousiast en leert veel. Siebe groeit ook als kool. Zijn vocabulaire breidt zich dagelijks uit, en hij zingt de hele dag door. We genieten van zijn vrolijkheid, openheid en zijn bruisende energie.

Dank voor jullie steun en betrokkenheid. We waarderen elk gebed en iedere aanmoediging!

Liefs,

Johan, Eline, Mees en Siebe

Een week uit het leven van een Hotel Services Manager

Wed, 13 Nov 2024 13:35:19 GMT

Dagelijks, 06.15 uur | Good morning!

Iedere dag worden we gewekt door een van de kids. Onze cabin is aan de starboardside (seaside) en we zijn gezegend met een flink aantal ramen, dus de zon schijnt dan al heerlijk in onze cabin.

Maandag, 07.45 uur | All hands meeting

Iedere maandagochtend is er een all hands meeting in the International Lounge. Dit is een verplichte meeting voor iedereen aan boord. Hier worden belangrijke mededelingen gedaan, wordt nieuwe crew verwelkomd en krijgen we vaak een indrukwekkend patient verhaal te horen.

Dagelijks, 08.15 uur | Housekeeping dagstart

Iedere morgen ben ik aanwezig bij de dagstart van de housekeepers. In de laundry room beginnen we dag met het zingen van wat liederen, het lezen van een stukje uit de bijbel en gebed. We bidden voor elkaar, het werk, de patienten op deck 3 en alles wat ons bezighoudt. Voor mij ook het moment om eventuele mededelingen te doen. Vervolgens neemt Zaina, de Housekeeping Teamlead, het van mij over en worden de taken verdeeld.

Dagelijks, 08.30 uur | Hospitality dagstart

Na de dagstart van de housekeepers heb ik een check-in met het Hospitality team. We bespreken het afgelopen weekend en blikken vooruit op deze dag en deze week. Hoeveel nieuwe crew verwachten we? Welke events staat gepland waarvoor we iets moeten voorbereiden? Staan er special guests op de planning? Hebben we nog voldoende koekjes voor de jarigen aan boord?

Maandag, 09.30 uur | Salarissen

Het is payroll day! Iedere twee weken wordt onze daycrew uitbetaald. Ik heb 21 lokale mensen in mijn housekeeping team. Zij zijn in dienst en worden betaald voor het werk dat zij doen. Vandaag moet ik alle gewerkte uren doorgeven aan de financiele afdeling, zodat zij correct kunnen worden uitbetaald.

Maandag, 17.00 uur | Operations and Projects meeting

Vanuit het hoofdkantoor in Texas worden we op allerlei fronten ondersteund. Grote projecten worden door hen geinitieerd en gecoordineerd. Eenmaal in de twee weken hebben we een meeting om alle lopende projecten te bespreken. Vandaag spraken we over de vervanging van de stofzuigers. Gezien het tijdsverschil met Texas werk ik vandaag wat langer door.

Dagelijks, 06.30 uur | Breakfast

Ontbijten doen we doordeweeks altijd in de cabin. Als gezin kunnen we wat basis boodschappen bestellen, zodat we niet per se ons ontbijt in de dining room hoeven te halen. Hierdoor kunnen we als gezin de dag opstarten en lekker in onze pyjama's ontbijten.

Dagelijks, 11.15 uur | Rondje lopen

Mijn housekeeping team is verantwoordelijk voor het schoonhouden van het schip. Ik loop regelmatig een rondje om te kijken of er zaken zijn die extra aandacht nodig hebben. Ik ben enorm trots op mijn team, we hebben het schip goed onder controle en alle publieke ruimtes zijn schoon en opgeruimd. Ook loop ik even over het hospital deck en kijk ik even bij de hospital laundry room. Grote stapels beddengoed worden opgevouwen.

Dinsdag, 13.15 uur | Staffing, staffing, staffing!

Een van de belangrijkste onderdelen van mijn werk is ervoor te zorgen dat mijn twee teams goed bemenst blijven. Er is een flink hoge turnover, doordat vrijwilligers soms ook voor korte termijn komen werken. Daarom heb ik eenmaal in de twee weken overleg met de staffing afdeling in Texas om te spreken over toekomstige nieuwe vrijwilligers en mogelijke uitdagingen in ons staffing plan.

Dinsdag, 16.00 uur | Supply meeting

Iedere ruimte op het schip moet efficient en goed gebruikt worden. Bevoorrading is daarom een uitdaging. We willen niet teveel voorraad hebben, maar tegelijkerijd ook niet misgrijpen. Samen met de Supply manager bespreek ik de lopende zaken.

Dinsdag, 19.00 uur | Opstart met de nightshift

De nightshift housekeepers werken van 19 tot 7 uur. Ze zijn voornamelijk bezig met het wegwerken van alle wasgoed uit het HOPE center en het ziekenhuis. Soms een hele berg van wel 30 grote zakken wasgoed. Om een beetje contact te onderhouden met deze housekeepers probeer ik wekelijks aan te sluiten bij de start van hun shift.

Woensdag, 9.00 uur | Cabin Inspections

Wekelijks inspecteer ik samen met de kapitein een aantal cabins. We controleren op voedselveiligheid, brandveiligheid en schoonheid van de cabins. Is iets niet in orde, dan krijgen ze een melding en komen we volgende week terug.

Woensdag, 09.30 uur | Stewards management meeting

Wekelijks heb ik overleg met het steward management team. De steward department bestaat uit Hotel Services, Food Services, Sales and Café. We bespreken zaken die voor ons allemaal van belang zijn. Voor vandaag stond bijvoorbeeld de drukke decembermaand op de agenda. Welke activiteiten staan gepland en wat is daarvoor nodig?

Dagelijks, 10.00 uur | Coffee!

Coffeebreak. Om tien uur verzamelen veel mensen zich in het cafe voor een lekkere bak koffie. Dit is het moment waarop ik vaak samen met Eline en Siebe even een bakje koffie drink. Eline heeft Mees om 8 uur op school gebracht en heeft ondertussen al lekker wat gerommeld. Als de bakker tijd heeft, ligt er een lekkere koek of cake klaar.

Woensdag, 11.00 uur | All supervisors meeting

Samen met alle managers aan boord hebben we eenmaal in de twee weken overleg. Vanuit het Senior Management Team worden belangrijke updates gedeeld en alle managers en operationele zaken voor ons allemaal worden afgestemd.

Woensdag, 12.00 uur | Lunch in town

Sinds een aantal weken plan ik een regelmatig een lunch in met een van mijn collega’s. Door de waan van de dag is het soms een uitdaging om elkaar wat beter te leren kennen. Graag nodig ik daarom mensen uit om samen met mij te lunchen in de stad om zodoende wat rustiger te kunnen connecten. Deze week had ik lunch met Nathan, de Managing Director van het schip.

Woensdag, 14.00 uur | Pack-up meeting

Over een paar weken vertrekt het schip naar Zuid-Afrika. Het inpakken en klaarmaken voor dit vertrek is een hele klus. Samen met alle managers hebben we regelmatig een pack-up meeting om alle voorbereidingen voor de vaart te bespreken.

Willekeurig, 15.36 uur | Issues and challenges

Wasmachine kapot! We hebben aan boord twee laundry rooms, eentje voor de crew en eentje voor het ziekenhuis. De profesionele machines op deck 3 draaien dag en nacht en hebben heel wat te verduren. Met regelmaat is er een storing of zijn ze 'out of order'. Ik leg contact met de Hotel Engineer en ik leg uit dat we een urgent probleem hebben. Vooral nu het ziekenhuis zo goed als vol ligt en we de kapote wasmachine echt nodig hebben. De Hotel Engineer gaat ermee aan de slag en rapporteert even later dat het probleem is opgelost.

Woensdag 19.00 uur | Datenight!

Op woensdagavond proberen we oppas te regelen en even samen de stad in te gaan. Soms eten we een hapje, soms doen we alleen een drankje. Het is fijn om even tijd samen te hebben!

Donderdag, 11.00 uur | Performance Review

Met alle vrijwilligers heb ik geregeld een performance review. We evalueren het functioneren, kijken naar groeimogelijkheden en blikken vooruit.

Dagelijks, 12.00 uur | Lunchtime

Eline heeft zo'n uur geleden Siebe op bed gelegd en Mees is net klaar met school. Met z'n drieën lunchen we in het cafe. We halen onze warme lunch uit de dining room, maar kiezen ervoor om in het cafe te eten. Alle daycrew krijgt aan boord ook een lunchmaaltijd aangeboden, wat betekent dat op drukke dagen zo'n 900 mensen moeten lunchen. Het is daarom erg druk in de dining room. Het is fijn dat we daarom even kunnen lunchen in het cafe.

Donderdag, 15.30 uur | This is a drill!

Iedere week oefenen we een evacucatie van het gehele schip. Het alarm gaat af, de emergency teams komen in actie en bestrijden een zogenaamde brand aan boord. Alle overige bemanning moet zich melden bij hun ‘musterstation’ op de dock.

Donderdag, 19.00 uur | Global gathering en Ice Cream!

Iedere donderdagavond komen we als gehele community bij elkaar. Deze week was het tijd voor een global gathering waarbij vanuit alle landen wordt ingebeld. Vanuit het hoofdkantoor in Texas, maar ook vanuit de vele landkantoren. Organisatorische updates worden gegeven, een patientverhaal wordt gedeeld en we luisteren naar een devotion. Na de gathering op donderdag hebben we gratis ice cream in het café.

Donderdag, 20.00 uur | Baking time!

Morgen vertrekt een van mijn housekeepers. Als ik tijd en gelegenheid heb, probeer ik iets te bakken voor zo’n afscheidsmoment. Mijn manier om waardering en dankbaarheid te tonen.

Vrijdag, 08.00 uur | Wekelijkse devotion

Op vrijdag nemen we wat langer de tijd voor een devotion. Iemand uit mijn team leest een stukje uit de bijbel en deelt een overdenking. We zingen wat liederen, bidden voor elkaar en delen het leven met elkaar.

Vrijdag, 09.00 uur | Bike ride with Siebe

Op vrijdagochtend geeft Eline een workshop op de HOPE centre. Mees is op school en ik heb de zorg voor Siebe. Heerlijk om even tijd met hem alleen te hebben. Vaak ga ik een rondje fietsen en halen we lekker stokbrood bij de lokale bakker.

Vrijdag, 15.00 uur | Goodbye!

Het is tijd voor een van mijn housekeepers om naar huis te gaan. Als team nemen we de tijd om afscheid te nemen. Ik ben onder de indruk van de warme worden en bemoedigingen die naar elkaar worden uitgesproken! Hopelijk is het een ‘tot ziens’!

Zaterdag, 08.30 uur | Men’s small group

Op zaterdagochtend kom ik samen met een aantal mannen. Vaak kijken we een korte devo video en praten na over wat we gehoord en gezien hebben. We delen het leven met elkaar, bidden voor elkaar en bemoedigen elkaar.

Zaterdag, 13.00 uur | Beach!

Als het even lukt, proberen we op zaterdagmiddag naar het strand te gaan. We hebben een heerlijk afgelegen stukje strand ontdekt waar we letterlijk en figuurlijk even afstand kunnen nemen van het schip en van de community. Even lekker tijd met z’n vieren of met de mensen die we zelf uitnodigen.

Zondag, 09.00 uur | Oceans 501!

Ons favoriete restaurant is Oceans 501. Zo’n 30 minuten fietsen vanaf het schip. Op zondagochtend gaan we vaak met z’n vieren een kop koffie en ananassap drinken. Een heerlijk plekje onder de bomen, uitzicht op zee en een (soms broodnodig) verfrissend briesje.

Zondag, 19.00 uur | Sunday Service

Als community hebben we zondagavond een ‘kerkdienst’. Dit doen we bewust in de avond, zodat je in de ochtend de gelegenheid hebt om naar een lokale kerkdienst te gaan. Als we niet naar Oceans 501 gaan, bezoeken we regelmatig een lokale gemeente. Of we combineren beide.

Zondag, 20.00 uur | Dutchie Night

Na de kerkdienst is het Dutchie Night en zoeken de Nederlands elkaar op. Eenmaal in de maand nodigen we alle Nederlanders uit in onze cabin.

We zijn ruim een half jaar onderweg!

Fri, 06 Sep 2024 17:17:39 GMT

Wat een rollercoaster!

Deze week is er een einde gekomen aan een heftige rollercoaster. Een tijd van onzekerheid, frustratie, teleurstelling en ontmoediging ligt achter ons. We zijn dankbaar dat we vanaf nu weer vooruit kunnen kijken en eindelijk duidelijkheid hebben over onze nabije toekomst. Wat was er aan de hand?

Om als Mercy Ship in een land medische zorg te mogen verlenen is het van belang dat er een ondertekend protocol is. In dit protocol zijn allerlei juridische en financiële zaken vastgelegd. In dit document, ondertekend door de overheid, zijn afspraken vastgelegd over aansprakelijkheid, bescherming van artsen, schadeloosstelling, kosten voor het verblijven in de haven, belastingen, etc. Zonder een getekend protocol kunnen we niet legaal in een land verblijven. Ook de termijn van de visa van alle crew is gebaseerd op de doorlooptijd van dit protocol.

Bij aankomst in Madagaskar wisten we dat het protocol op 5 September zou verlopen. Naar verwachting zou het geen enkel probleem zijn om het protocol voor die tijd te vernieuwen of te verlengen. Door allerlei politieke ontwikkelingen in het land bleek dit echter heel wat lastiger dan verwacht. Begin dit jaar waren er verkiezingen in dit land, de aanstelling van nieuwe ministers bleek niet eenvoudig en de politiek was vooral bezig met politieke positionering en machtsspelletjes. Ondertussen kwam de einddatum van het protocol steeds dichterbij en was er nog geen nieuwe overeenkomst.

Het complexe aan deze hele situatie is dat wij als Mercy Ships niet kunnen opereren tot aan de laatste dag van het protocol. We willen garanderen dat mensen die door ons worden geopereerd ook de nodige nazorg en opvolging kunnen krijgen. Doordat onze aanwezigheid in Madagaskar onzeker was, hebben we de afgelopen weken helaas honderden operaties moeten annuleren. Mensen met een specifieke operatiedatum hebben we moeten bellen en moeten vertellen dat we ze nu niet kunnen helpen. In plaats van hoop en genezing, moesten we teleurstelling en slecht nieuws brengen. Een ontzettend pittige taak voor onze pre-op collega’s. Sinds vorige week is het ziekenhuisdek leeg en verlaten. In het HOPE Centre verblijven momenteel slechts een paar patiënten. Voor de hele maand september hebben we geen operaties kunnen inplannen. Ondertussen hebben we veel aandacht en energie moeten steken in onze contingencyplannen: wat als we op stel en sprong moeten vertrekken? Hoe gaan we inpakken, waar gaan we naartoe, hoe nemen we afscheid van onze daycrew, hoe zit het met alle visa’s? Kortom: een hele trieste en verdrietige situatie.

Gelukkig is deze week dus het protocol getekend en kunnen we weer vooruitkijken. Er stonden voor deze fieldservice zo’n 1200 operaties op de planning. Momenteel hebben we slechts 150 patiënten kunnen behandelen. Hopelijk kunnen we in de komende maanden nog een flink aantal patiënten hoop en genezing brengen. Alle overige geannuleerde operaties zullen waarschijnlijk verplaatst worden naar volgend jaar.

Ons dagelijks leven aan boord

Het eerste half jaar is voorbij gevlogen! Wat hebben we veel beleefd... Het was een hele transitie van het leven in Hardinxveld naar het leven hier aan boord. Het jonge gezin maakt dat ook het drukke gezinsleven gewoon doorgaat: wasjes, boodschapjes doen, spelen, eten, en niet te vergeten een koffie drinken in het cafe. Alles in een net iets andere context/omgeving. Je boekt een wasmachine voor een bepaald tijdslot, Siebe loopt vrolijk rond en danst op de arm van een de housekeepers, terwijl ik de was doe. Mees komt af en toe even om het hoekje kijken, maar is al gauw weer in zijn favoriete speelplek in midships te vinden.

We eten op stipte tijden, rond 12:00 en 17:00 uur, want dan is de rij in de diningroom nog niet zo lang. En eerlijk de kids hebben dan ook gewoon weer trek. In de middag zijn we vaak op deck 8, het buitendeck, te vinden. Mees fietst rondjes en Siebe loopt vrolijk rond en wil het liefst al net zo groot zijn als zijn broer. Hij klimt overal op en kruipt overal onderdoor. Er is altijd wel wat te zien buiten: een kraan die dozen naar boven hijst, een heftruck die bezig is op de kade. Mees kan er uren naar kijken.

Verder worden de middagen afgewisseld met een bezoekje aan de markt. Met de tuktuk rijden we over de hobbelige weg en sinds kort kunnen we ook op stap met onze fiets. Wat is dat heerlijk! Je fiets pakken en even op pad, we hadden niet gedacht dat zo te missen.

Dichtbij is een speeltuin en het strand, onze favoriete plekjes buiten het schip. Heerlijk om even zand en gras onder voeten te hebben. We ontmoeten daar ook vaak onze daycrew. Het is mooi zo het leven samen te delen.

Vroeg in de avond gaan de kids moe en voldaan naar bed. Het leven aan boord met bijna 400 man is intensief, maar oh wat genieten ze er met volle teugen van! Onze avonden zijn gevuld met Bijbelstudie, brood bakken, spelletjes spellen, soms een paar baantjes zwemmen of gewoon even bankhangen in onze cabin. De tijd vliegt aan boord, mede omdat het rond zes uur altijd al donker is.

Het ziekenhuis draaide op volle toeren

Gelukkig hebben we al een paar weken kunnen ervaren hoe het is om te leven op een ziekenhuisschip dat op volle toeren draait. Op de kade is er dan veel beweging van patiënten die komen en gaan voor hun pre-operatie afspraken of worden geholpen in een van de rehabilitatie tenten, waar ze therapie krijgen na hun operatie.

Het schip is dan gevuld met heel veel blauwe Scrubs, uniformen voor de verpleegester en chirurgen. Sommigen zijn hier voor 4 weken en anderen blijven hier een paar maanden. Wat wordt er hard gewerkt, dag en nacht in het ziekenhuis. Sinds de opening van het ziekenhuis zijn er al meer dan 150 operaties uitgevoerd. Van kleine operaties tot ingewikkelde operaties van wel 14 uur. We staan versteld van de kennis en kunde aan boord.

Ontmoeten van patiënten

Voordat het ziekenhuis gesloten werd, konden we wat tijd doorbrengen met de patiënten. Spelletjes spelen, kleuren, nagels lakken. Mees fietst samen met de andere kinderen rondjes op deck 7. Het is bijzonder om hun verhaal te horen.

Zo ontmoette ik (Eline) op een van de eerste dagen dat het ziekenhuis open was een moeder met een klein baby'tje op haar arm. We raakten aan de praat in de zin van 'Hoi, Salama, hoe heet je? Hoe oud is je baby?' Ik had Siebe op mijn arm en direct heb je als moeders onderling een band. Siebe en de baby zaten naar elkaar te lachen en we keken vol genoegen naar dit gezellige tafereel. Een enorme facial tumor was de reden dat ze hier nu bij me op de kade stond.

De afgelopen maanden heb ik me best wel eens afgevraagd: Is dit het allemaal wel waard? Deze hele organisatie, met name doordat in de eerste paar maanden het ziekenhuis niet open was? Maar als je dan zo naast haar staat kan je alleen maar zeggen: Ja, dit is het waard! Door die ene operatie is haar leven veranderd, kan ze haar zoontje zien opgroeien en kan ze een normaal leven leiden.

Het duurde nog wel een paar weken voordat ze ook echt opereert kon worden. Een lange en spannende operatie en een intensief herstelproces. Een paar weken geleden zag ik haar weer zitten op de kade met haar kindje. Stralend zat ze daar haar kindje te voeden en zwaaiden we naar elkaar. Wat een wonder dat alles goed is verlopen en dat ze nu naar huis kan.

Medical in service & ETA

Elke week deelt een arts of verpleegster iets van de zijn of haar kennis, zo krijgen ook wij een kijkje in een werkdag van een chirurg. Hoe gaat dat precies in zijn werk een gezichtstumor verwijderen? Wat gebeurt er in de Pre-op tent? Welke reis legt een patient af voordat ze een operatie ondergaan? Uiterst interessant!

Bezoek!

In juli hebben we bezoek gehad uit Nederland. Het was heerlijk om Marten, Erna en Ruben een tijdje dichtbij te hebben. Het was waardevol om ons leven te kunnen delen, dat ze weten hoe het land ruikt, waar we onze boodschappen doen, hoe ons ritme aan boord is. Deze dingen zijn moeilijk om uit te leggen, deze moet je ervaren. We hebben heel wat tijd doorgebracht op het schip, maar hebben ook twee kleine uitstapjes gemaakt in dit prachtige land.

Hoe gaat het met ons?

De afgelopen periode van onzekerheid en instabiliteit was niet fijn. Ondanks dat, maken we het goed! Het schip is echt ons thuis, de stad waarin we wonen begint steeds meer eigen te worden en de mensen waarmee we samenleven sluiten we meer en meer in ons hart. We genieten van het leven hier aan boord, de community, het land en het contact met de lokale bevolking. We proberen er veel op uit te gaan, zodat we echt kunnen connecten met onze Malagassi collega’s.

Mees is gestart in het tweede jaar van de pre-school. Sowieso tot aan de kerst is hij nog de enige leerling van Mss. Lynn. Samen hebben ze de grootste lol en leren ze heel veel nieuwe dingen. Mees geniet met volle teugen en groeit op heel veel verschillende vlakken. Het is bijzonder hoe kinderen zich aanpassen en hoe gemakkelijke ze soms nieuwe dingen eigen maken. Mees spreekt inmiddels 80 procent Engels. Zelfs als we in het Nederlands tegen hebben beginnen, antwoord hij vaak in het Engels.

Ook Siebe groeit als kool! Inmiddels rent ie het hele schip door en geeft hij iedereen die hij tegenkomt een ‘high-5’. Z’n eerste vier tandjes zijn zichtbaar en de volgende hebben zich al aangediend (inclusief de nodige ongemakken). In alles probeert hij om z’n grote broer te lijken. Hij wil zich zo groot uitdrukken, maar heeft helaas nog niet zoveel vocabulaire. Schreeuwen en gillen is dan de enige oplossing…

Meer weten over wat ik als Hotel Services Manager allemaal doe? Volgende nieuwsbrief hoop ik een kijkje te geven in mijn werkdag.

Dank- en gebedspunten

We danken:

- dat Mees zijn eerste schooljaar zo goed heeft afgerond en nu alweer in Pre-school 2 zit.

- dat we na een lange onzekere periode nu eindelijk duidelijkheid hebben en vooruit kunnen kijken.

- voor onze gezondheid.

- voor de wonderlijke groei en ontwikkeling van onze kids.

- voor het samenleven met zoveel mooie mensen, hier aan boord, maar ook in het land.

- voor de mogelijkheid om hier te zijn, onze tijd en talenten hier te mogen inzetten.

- voor het feit dat we de daycrew bij ons kan blijven en dat we met hen mogen blijven samenwerken.

- voor jullie meeleven in Nederland, we voelen ons echt gedragen

We bidden:

- voor de vele patiënten waarvan de operatie is geannuleerd.

- voor wijsheid voor het leiderschap hoe nu weer alles op te starten.

- voor blijvende bescherming en gezondheid.

- voor alle patiënten die de komende weken naar het schip reizen voor een operatie.

- voor de patiënten die de afgelopen weken het extra zwaar hebben gehad, bijvoorbeeld doordat herstel langer duurt dan verwacht/gepland.

- voor verbetering van onze supply chain, er zijn veel problemen met vertraagde containers en het inklaren van (soms essentiële) goederen.

Lieve groeten,

Johan, Eline, Mees en Siebe

Nog een paar dagen te gaan...

Fri, 24 May 2024 06:31:17 GMT

Nog een paar dagen te gaan en dan komen de eerste patiënten aan boord voor een operatie. Een heel bijzonder moment. Iedereen aan boord heeft de afgelopen weken keihard gewerkt om dit mogelijk te maken. Deze week zijn de eerste patiënten al gesignaleerd on the dock voor de eerste voorbereidende afspraken. Voor komende dinsdag staat de eerste echte operatie gepland.

Surgery Kick Off Ceremony

Om de opening van het ziekenhuis te vieren hadden we afgelopen week groot feest. In de ochtend was er een officiële ceremonie met veel genodigden en hoofwaardigheidsbekleders. Na heel wat toespraken, muziek en gebed werd uiteindelijk het lintje doorgeknipt. Het ziekenhuis is officieel geopend. In de avond was er een groot feest voor alle crew en daycrew met veel muziek, dans en een heerlijke barbecue.

Klik hier voor een inkijkje in de avond: AFM Crew Party! - YouTube

Hospital open house

Voordat de eerste patiënten aan boord komen, mochten we als crew een kijkje nemen in het ziekenhuis. Mees keek zijn ogen uit en mocht samen met papa helpen bij een ‘operatie’. Ook was het erg leuk om de werkplek van vrienden te zien en te horen wat hun werkzaamheden zijn.

Romino

Wat een geschiedenis ligt er in de gangen van dit schip. Zoals het verhaal van Romino. Een paar weken geleden kwam hij op bezoek nadat hij 8 jaar geleden hier is geholpen. Nu is hij een tiener die volop van het leven geniet en het liefst aan het voetballen is met zijn vrienden. Zijn leven is voorgoed veranderd na de operatie....

Opening Dental hospitainer

Sinds een paar weken is de tandartskliniek open en kunnen wij als crew geholpen worden. Ook voor de day crew wordt deze tandartszorg aangeboden. Er is een praktijk op het schip, maar ook een praktijk op de kade, mede mogelijk gemaakt door Hospitainer, een Nederlands bedrijf die volledig ingerichte containers en tenten levert.

Benieuwd hoe de container er van binnen uit ziet: Kijk dan dit filmpje van de GLM: An entire dental clinic inside one shipping container? - YouTube

On the dock

Veel voorbereidende afspraken vinden plaats on the dock. Afgelopen weken is er hard gewerkt om alles gereed te maken voor de ontvangst van de eerste patiënten. Zie hier een kleine impressie van al deze voorbereidingen.

Daycrew arrival

Sinds een paar weken werken er ongeveer 200 lokale Malagasy op het schip (wij noemen ze daycrew). Al deze mensen zijn verwelkomd en getraind tijdens de oriëntatie dagen. Het waren een paar drukke, maar geslaagde dagen voor de Hospitality afdeling van Johan.

Ook het housekeeping team van Johan heeft inmiddels 20 daycrew. Het is een grote rijkdom en zegen om samen te mogen werken met deze mensen. Ze zijn stuk voor stuk zo ontzettend dankbaar en gedreven. Het brengt vreugde en passie aan boord.

Iedere dag starten we met een devotion met gebed en een paar liederen. Hierbij een impressie van een reguliere daystart.

Patient selection

Het patient selection team heeft de afgelopen weken 12 locaties in het land bezocht om patienten te screenen. Lees hieronder hun verhaal;

End Of Field Consultations - Arrival Of The First Patients!

We are grateful to let you know that the Patient Selection Team has completed their travel through Madagascar to select the patients for the AFM field service. We have been traveling for the last 6 weeks to be able to visit all 12 locations and to hold 14 field consultations.

The field consultations are the last phase in the process of selecting the right patients within our surgical scope of practice. Lots of preparations will start after the assessment has been done in the country, to maintain relationships that has been build and to work towards the patient registration and field consultations. A big thank you for Macfaiden Chipeta and Alheri Ibrahim who have been on the ground since September to make this all work, with support from the team, and to be ready for this trip.

It has been a very busy time, but also a wonderful time as we had the privilege to meet all the patients in each location and listen to their stories. Sometimes it is challenging, as we are not able to help each patient, but there is always that one patient that makes you smile and that helps you to keep going during the day. It even helps us during all the long and bumpy travels and very few hours of sleep, remembering that patient who makes you smile and knowing that their smile will even be bigger when they hopefully receive surgery.

The first patients have arrived at the Hope Center today, what is such a blessing! The patients have been on the road for the last days, and we are grateful that they made it safely.

This is an important week with the arrival of the first patients, but we also completed the handover of all the selected patients to the Preoperative Team. They are very excited to start seeing patients on their first Nurse and Diagnostics Day, and we pray a blessing over the team and over all the preparations that have been done so far.

HOPE centre

Ergens in de stad, slechts een paar kilometer vanaf het schip, is een voormalige kliniek door Mercy Ships opgeknapt en omgebouwd tot HOPE centre. HOPE staat voor Hospital Out Patient Extension Center. Hier worden patiënten opgevangen voorafgaand en na de operatie. Sommige patiënten verblijven hier voor een lange periode. Afgelopen zondag is ook die locatie officieel geopend met muziek, gebed en een samenkomst. Dit artikel geeft een mooi inkijkje in deze bijzondere plek.

Dank- en gebedspunten

We danken:

- voor de eerste patiënten die veilig zijn aangekomen in het hope center.

- voor de vele hospital crew die zo hard hebben gewerkt om het ziekenhuis gereed te maken.

- dat we Gods liefde en genade in zoveel mensen om ons heen mogen zien en ervaren.

- voor de day crew die zich elke dag zo inzet om hier samen met ons te werken.

- voor Mees dat hij zo geniet op het schip en echt kan zeggen dat het zijn thuis is.

- dat wij ons ook op onze plek voelen en het elke dag bijzonder blijft om hier te mogen dienen.

We bidden:

- voor de patiënten, dat ze zich veilig en gehoord mogen voelen. En dat ze Jezus' liefde mogen ervaren op het schip door mensen heen.

- voor wijsheid, rust en plezier voor de hospital crew die samen met zoveel nationaliteiten in een nieuwe werkomgeving aan de slag gaan.

- voor slaap, rust en stilte voor alle crew die nightshifts hebben. Vele van hen valt dit zwaar.

- dat de laatste dringende containers ook aankomen en spoedig worden vrijgegeven.

Lieve groeten,

Johan, Eline, Mees en Siebe

Salama!

Sun, 24 Mar 2024 14:03:08 GMT

Inmiddels liggen we alweer ruim zes weken in de haven van Toamasina. Een stad aan de oostkust van Madagaskar, gelegen aan de Indische Oceaan. Steeds meer raken we thuis in deze stad en in dit land. Een prachtig land met schitterende natuur en hele mooie mensen. Maar ook een land vol armoede en bijzonder slechte gezondheidszorg. We zijn dankbaar dat we hier mogen zijn en ons mogen voorbereiden op onze fieldservice in dit land.

Voorbereiden op de opening van het ziekenhuis
Want dat is wat er vandaag de dag vooral gebeurt op de Africa Mercy: op alle fronten zijn we ons aan het voorbereiden op de periode waarin we onze ziekenhuisdeuren mogen openen. Naar verwachting kunnen we eind mei de eerste patiënten verwelkomen. Tot die tijd wordt alles aan boord in gereedheid gebracht om zo goed als mogelijk voorbereid te zijn op deze drukke en intensieve periode.

We worden geconfronteerd met een aantal grote uitdagingen. De meest spannende is het feit dat de containers met veel (medische) voorraad en apparatuur enorm zijn vertraagd. Door de oorlog in Israël zijn alle schepen genoodzaakt om het Suezkanaal te vermijden en helemaal om te varen via Zuid-Afrika. Dit zorgt voor weken vertraging.

Tegelijk wordt er op overheidsniveau flink geïnvesteerd in gezonde en vruchtbare relaties. Ook hier gaan nepnieuws en geruchten de ronde en is het een uitdaging om de heldere boodschap van Hoop en Genezing te communiceren. Gelukkig komen er steeds meer hoogwaardigheidsbekleders en afgevaardigden van lokale en nationale politiek een bezoekje brengen aan boord. Na deze bezoekjes zijn doorgaans alle twijfels en geruchten verdwenen en is men overtuigd van de goede bedoeling van Mercy Ships.

Het patiënten selectieteam is deze weken druk bezig met het selecteren van de mensen die we vanaf mei gaan ontvangen. Op 12 locaties in het land zijn teams aan het werk om de duizenden mensen te zien en te spreken. Helaas kunnen we lang niet alle mensen helpen. We hebben dit jaar slechts plaats voor zo’n 1.200 operaties. Veel mensen krijgen een ‘nee’ te horen. Je kunt je voorstellen dat dit een pittige klus is voor deze teams.

Hotel Services Manager
Inmiddels ben ik (Johan) goed thuisgeraakt in de rol als Hotel Services Manager. Het is een leuke en afwisselende positie met veel uitdagingen. Ik ben verantwoordelijk voor het Housekeeping en Hospitality team.

Housekeeping is verantwoordelijk voor het schoonhouden van alle algemene ruimtes op het schip en het wassen van algemene zaken als uniforms. Zodra het ziekenhuis opengaat, zijn we ook verantwoordelijk voor het schoonhouden van het ziekenhuis en het verwerken van alle ziekenhuiswasgoed. Daarnaast worden er vanaf dat moment 20 dayworkers aan mijn team toegevoegd. Dayworkers zijn mensen uit Madagaskar die gedurende de fieldservice worden ingehuurd. Hospitality is verantwoordelijk voor het ontvangen van nieuwe crew, het klaar maken van cabins, het ontvangen van gasten en bezoekers, het verzorgen van recepties, etc.

Primary Caregiver (PCG)

Ook Eline begint haar rol steeds meer vorm te geven. Eline is primair verantwoordelijk voor de kids. Ondanks dat Mees iedere ochtend naar de pre-school gaat, heeft ze haar handen vol aan de aandacht voor Mees en Siebe. Het is soms best even zoeken om een goed ritme te vinden en manieren te vinden om offship te gaan. Even spontaan naar het park of de stad is gewoon wat ingewikkelder.

Gelukkig zijn er bijna altijd wel andere mensen aan boord die even mee op stap kunnen. Op slechts vijf minuten lopen vanaf de haven is een heerlijk zwembad waar we kunnen spelen en ontspannen. En als Mees ’s ochtends op school is, maakt Eline vaak nog even een TukTuk ritje naar de markt of naar wat andere winkeltjes.

Mees en Siebe

Hetgeen wat ons thuis misschien wel het meeste bezighield, was hoe de kids het zouden ervaren aan boord. Gelukkig genieten beide kinderen enorm van het leven aan boord. Mees leert heel veel op de pre-school. Regelmatig geeft hij al spontaan in het Engels antwoord als we hem een (Nederlandse) vraag stellen. Hij telt al tot twintig in het Engels en ook het Engelse alfabet dreunt ie vlekkeloos op. We zijn gezegend met een fantastische pre-school teacher die haar vak enorm goed verstaat. Afgelopen week gingen ze samen op zoek naar alle ‘NO’s aan boord. Alle afdelingen kregen bezoek van inspecteur Mees. Vervolgens hebben ze samen rapport uitgebracht bij de Kapitein. En papa kreeg een waarschuwing van de Kapitein, want op zijn afdeling miste een bordje ‘ NO ENTRY’.

Ook Siebe heeft besloten enorm snel te ontwikkelen. In Texas is ie begonnen met kruipen, maar inmiddels doet hij al z’n eerste stapjes langs de tafel. Zitten, staan, stappen; hij doet het allemaal. Hij geniet van alle aandacht aan boord en is eigenlijk altijd vrolijk.

Het is zo fijn te ervaren dat onze kids voor velen tot grote zegen zijn. Onze buren bijvoorbeeld hebben het best zwaar met de kids die school als heel pittig ervaren. Het is zo fijn dat hun tienerdochter even kan ontspannen door samen met Mees te spelen. Of de opa’s en oma’s die even een knuffel komen geven als ze de kleinkinderen missen. We voelen ons als gezin echt tot zegen voor de community.

Het leven aan boord/in Toamasina

Na alle veranderingen en transities van de afgelopen maanden ervaren we de afgelopen twee/drie weken eigenlijk pas een beetje hoe het leven aan boord ons vergaat. We hebben inmiddels een aardig ritme gevonden en proberen de balans tussen werk, gezin en community zo gezond mogelijk vorm te geven. We genieten ervan om het leven te delen met anderen aan boord, maar genieten ook van de gezinsmomentjes in onze hut, in het zwembad of ergens in de stad. Het is fijn om te kunnen kiezen of je contact wilt hebben met anderen of dat je even wat voor jezelf wilt doen. Die vrijheid is er en dat waarderen we. Het is mooi dat er van alles wordt georganiseerd, maar (bijna) niets is verplicht. We gaan dinsdags samen naar een Bijbelstudiegroep over Romeinen, ik (Johan) ga dinsdagochtend naar een gebedsgroep en zaterdag naar een mannengroep. Eline heeft regelmatig gebedsmomenten met andere PCG’s en helpt sinds deze week mee in het cafe.

We zijn nog op zoek naar manieren om (nog) meer te connecten met lokale mensen. Eline heeft al wel wat relaties opgebouwd met dayworkers en heeft regelmatig contact met locals in bijvoorbeeld het zwembad. We hopen binnenkort ook wat meer naar lokale kerken te gaan en wellicht gaat het helpen als ik over een paar weken ook wat lokale dayworkers in mijn team krijg. Mensen zijn over het algemeen heel vriendelijk, open en gastvrij. We verwachten dat deze relaties de komende tijd zullen gaan ontstaan.

Het is erg bijzonder om hier te zijn. De wereld is zoveel anders dan dat we gewend zijn in Nederland. Het contrast is erg groot. Ook met het luxeleven aan boord. We vinden het allebei best lastig om dat contrast een plek te geven. Buiten de poort van de haven is veel armoede, veel slechte wegen, vrijwel geen gezondheidszorg en mensen worstelen soms om de dag door te komen. Aan boord hebben we alles wat ons hartje begeerd. Als we een paar dagen niet buiten de havenpoort zijn geweest, zouden we haast vergeten dat we in Madagaskar zijn.

Onze spullen zijn gearriveerd!

Afgelopen week zijn, na een reis van drie maanden, eindelijk onze spullen gearriveerd. Heerlijk om eigen kaarsjes, kleedjes en plantjes om ons heen te hebben. Ook Mees was erg blij om met z’n eigen speelgoed te kunnen spelen. Onze hut is nu nog net iets meer ons thuis geworden.

We zijn erg blij dat deze week ook onze fietsen zijn gearriveerd. Dat maakt ons net weer wat mobieler en geeft ons net weer wat meer vrijheid. Vanaf deze week mag ik ook rijden in de Mercy Ships auto’s, dus ook dat geeft weer extra mogelijkheden om ook als gezin op pad te gaan.

Sightseeing Madagascar

Inmiddels begint Toamasina steeds meer onze thuisstad te worden. ’s Avonds (1 van ons) of in het weekend (met z’n allen) proberen we altijd wel van het schip af te gaan. We hebben een favoriete ijswinkel op 15 minuten loopafstand, dus die wordt veel bezocht. Ook de markt (bazar) en andere winkeltjes bezoeken we af en toe. Verder hebben we aan de andere kant van de stad een heerlijk restaurantje gevonden waar we zondagmiddag regelmatig te vinden zijn voor een ijsje of een drankje. Een lekkere plek onder de bomen met uitzicht op de zee en het strand.

Een paar weken terug zijn we een weekendje weggeweest. Zo’n 60 kilometer ten noorden van Toamasina is een mooi, toeristisch stadje waar we twee nachten hebben overnacht in een fraaie bungalow aan het strand. Samen met onze Zweedse buurfamilie hadden we een busje en chauffeur gehuurd. Het was een mooie manier om ook wat het land te zien. We hebben zo’n 3,5 uur gedaan over deze 60 kilometer, dus dat geeft aan hoe beroerd de wegen zijn. Wat ons onderweg opviel is dat mensen, ondanks de armoede, lijken te genieten van het leven. Ze besteden aandacht aan hun kleine hutjes en maken er vaak echt een mooi, onderhouden stekkie van. Mensen lachen, zijn vriendelijk en zijn vaak zichtbaar ontspannen en aan het genieten van elkaars gezelschap.

Uitkijken naar mei

Voor het hele schip is het een bijzondere periode. Nog nooit is het schip zo lang in een land geweest zonder operaties uit te voeren. Deze maanden van voorbereiding zijn nodig (denk aan de bevoorrading, maar ook aan de contacten/afspraken met overheden), maar tegelijkertijd is het een beetje dubbel. We zijn hier om mensen te helpen en veilige operaties aan te bieden, maar helaas lukt dat nu nog niet. Veel vrijwilligers worstelen met dat idee en hadden graag al gestart met concrete patiëntenzorg. Vooral degenen die voor een korte periode aan boord zijn en misschien helemaal geen patiënten gaan zien/ontmoeten.

Misaotra!

We zijn onze sponsors enorm dankbaar (Misaotra betekent: bedankt)! We voelen ons gezegend met een achterban die ons steunt en support. Onze achterban maakt het mogelijk dat we hier als vrijwilligers kunnen werken aan boord. We proberen onze achterban zo goed mogelijk deelgenoot te maken van ons leven aan boord. Volg ons via Instagram of volg de andere social media kanalen van Mercy Ships (Nederland of Internationaal).

Dank- en gebedspunten

We danken:

...voor het feit dat we als gezin steeds meer onze draai weten te vinden;
...voor het feit dat de eerste containers met cruciale (en onze persoonlijke) spullen zijn aangekomen;
...het feit dat we in dit land te gast mogen zijn en kunnen uitreiken naar de mensen van Madagaskar;
...voor de pre-school teacher van Mees en het feit dat Mees zo'n fijne tijd heeft;
...onze achterban en allen die ons (financieel) steunen.

We bidden:

...voor wijsheid als er binnen Johan's afdeling een aantal belangrijke posities nog niet zijn ingevuld en Johan is gevraagd om een hogere positie in te nemen;
...het patiënten selectieteam dat momenteel een moeilijke klus te klaren heeft;
...voor een spoedige aankomst van alle cruciale containers;
...voor de juiste mensen op de juiste posities; een flink aantal posities zijn moeilijk te bemensen;
...verdere verbetering en versterking van politieke verhoudingen en relaties;
...gezondheid en bescherming voor ons gezin;
...voor meer relaties met locals en de mogelijkheid om iets van ons geloof met hen te delen.

Nogmaals: enorm veel dank voor jullie support en steun!

Gearriveerd in Madagaskar!

Sat, 10 Feb 2024 12:37:43 GMT

De laatste week in Nederland

De laatste twee weken in Nederland verbleven we in de Stamboom, een heerlijke plek bij Lennard en Eline in de tuin. We hebben genoten van de relatieve rust en hebben goed afscheid kunnen nemen van geliefden. De zaterdag voor kerst hadden we een mooi ‘Vaarwel’ moment met vrienden en familie in de Houtzagerij. Het was speciaal om onze geliefden nog eventjes dichtbij te hebben en afscheid te kunnen nemen van de mensen die dicht bij ons staan. Als afsluiting van deze fijne middag hebben vrienden en familie voor ons gebeden en ons uitgezegend. Het is bemoedigend om zoveel support en betrokkenheid te ervaren.

Vliegreis #1

Zaterdagochtend 30 december om 06.00 uur vertrokken we met onze 7 duffle bags en wat handbagage richting Schiphol. We werden weggebracht door beide ouders en de broertjes van Eline. Erna, Eline’s moeder, vloog met ons mee richting Houston. In Houston stapten we over op een tweede vlucht naar Dallas. Vooraf zagen we misschien wel het meeste op tegen de vliegreizen. Eerst via Houston naar Dallas en een paar weken later via Dubai naar Zuid-Afrika. Al met al heel wat vlieguren en heel wat keren overstappen. We zijn zo ontzettend dankbaar en opgelucht dat de vliegreizen eigenlijk een groot feest waren. Mees en Siebe hebben het echt fantastisch gedaan. Mees genoot van alles wat er aan boord gebeurde en Siebe toverde vele vrolijke gezichten bij onze medepassagiers.

Aangekomen in Dallas werden we opgewacht door Katharina. Zij bracht ons naar ons huisje op de campus van Mercy Ship, zo’n 1,5 uur rijden vanaf het vliegveld. We werden verrast met een heel groot huis voor onszelf. Een huis met vier kamers, vier badkamers en veel ruimte om te spelen en te leven. Het hospitality team van de ISC (International Support Centre) is er goed in geslaagd ons welkom te laten voelen: de koelkast was goed bevoorraad en op iedere kamer lag een mooi en lief welkomstpakket.

Onboarding in Texas

Op het ISC is het hoofdkantoor van Mercy Ships gehuisvest. Dagelijks werken hier zo’n 200 mensen (deels remote). Daarnaast wordt deze mooie, landelijke campus gebruikt voor onboarding programma’s en andere conferenties of toerusting. Voor ons was dit drie weken lang de plaats waar we zijn voorbereid op onze missie aan boord. De eerste week waren we nog vrij en hadden we geen lessen. Deze tijd hebben we gebruikt om thuis te raken en wat van de campus en de omgeving te zien. Dit was fijn, want zo konden we ook rustig wennen aan de nieuwe tijdzone en het andere klimaat.

Oudejaarsavond werden we meegenomen naar Santa Land, een heuse kerslichtjes drive-thru. Met de auto legden we een parcours af door het bos met om ons heen heel veel lichtjes, muziek en kerst taferelen. Oud en nieuw hebben we vervolgens slapend doorgebracht.

Onze lesdagen bestonden uit een afwisseling van plenair les, break out groepjes, teambuildingsactiviteiten, devotions, worships, small groups en een stilte retrait. Er werd aandacht besteed aan o.a. de core values van Mercy Ships, identiteit, dienend leiderschap, leven in een gemeenschap, culturele verschillen, communicatie, de geschiedenis van Mercy Ships, etc. Het programma zat goed in elkaar en we voelden ons echt opgebouwd worden. We kregen steeds meer zin om daadwerkelijk te vertrekken en aan boord te gaan. Tegelijk ervoeren we steeds meer dat het echt heel bijzonder is om onderdeel te mogen zijn van deze organisatie en community. De manier waarop Liefde en Genade wordt uitgeleefd is echt heel inspirerend en staat heel dichtbij de waarden die wij belangrijk vinden in het leven.

Sightseeiing Texas

Ondanks dat er naast het onboarding programma niet zoveel vrije tijd was, hebben we toch geprobeerd om nog iets van Texas te zien. We hebben een paar ritjes gemaakt naar de Walmart en in een weekend hebben we Fort Worth bezocht. Dit stadje is het centrum van Country Cowbow Texas. In dit stadje zie je alles wat ook in een echte Cowboyfilm te zien is. Bijzonder om zo deze hele specifieke subcultuur te zien en te ervaren.

In Texas is alles enorm groot. Auto’s, koelkasten, wasmachines, tankstations, mensen, maaltijden, drinks, frisdrankflessen, supermarkten: werkelijk alles is vele male groter dan wij gewend zijn. Voor ons was dat even wennen. We zijn überhaupt allebei niet zo gehecht aan (grote) spullen en zeker de laatste maanden hebben we ons best gedaan om ons leven te minimaliseren. Het leven in Texas was dus een groot contrast met wat wij na proberen te streven. Verder is er een groot contrast tussen rijk en arm zichtbaar. Grote huizen worden afgewisseld met krakkemikkige hutjes. Verder zagen we veel vuil en troep op straat. Duurzaamheid is niet echt een thema in Texas…

Vliegreis #2

Na drie weken Texas was het tijd om afscheid te nemen van oma Erna. Wat zijn we blij dat ze bij ons was de eerste drie weken. Daardoor hebben wij allebei het programma grotendeels kunnen volgen. We wisten dat dit moment zou komen, maar toch was het pittig om afscheid te nemen. Gelukkig hebben de kids het goed opgepakt en was Mees klaar voor het volgende hoofdstuk in dit avontuur.

Nadat we de huurauto hadden gedropt bij de luchthaven van Dallas konden we ons gelukkig vlekkeloos inchecken voor onze vlucht naar Dubai. Gelukkig zaten een paar mede Mercy Shippers in dezelfde vlucht, dus we hadden wat assistentie bij de douane en wat vermaak tijdens het wachten. We hebben er de gewoonte van gemaakt om op het vliegveld een lekker potje te voetballen met Mees. Even alle energie eruit, voordat we weer uren moeten stilzitten. En voetballen met ’n man of zes is natuurlijk veel leuker!

De vlucht naar Dubai, vervolgens naar Kaapstad en tot slot naar East London ging echt super goed. Al met al hebben we nog best wat kunnen rusten en de kids hebben zich echt voorbeeldig gedragen. Aangekomen in East London werden we weer opgewacht door een chauffeur van Mercy Ships en reden we in 15 minuten naar het schip.

Aankomst bij de Africa Mercy

En toen was het moment aangebroken waar we misschien wel het meest naar hebben uitgekeken: arriveren op het schip en de hut betreden die we de komende twee jaar ons thuis mogen noemen. Het was echt heel bijzonder om de gangway op te wandelen en voor het eerst als gezin de receptie te betreden. Overweldigend was het ook. We waren moe van de lange reis en de crew was zo enthousiast en gastvrij.

Aan alles merkten we dat de community erg had uitgekeken naar gezinnen en kinderen aan boord. Kids geven de community een extra dimensie waar iedereen naar uitkeek. En dat merkten we in alle reacties. We moesten wat officiële safety and security procedures doorlopen en kregen uiteindelijk de sleutel van onze cabin. Gelukkig was het nog steeds dezelfde cabin als ons begin november was toegezegd. We dropten onze tassen, aten snel een klein hapje in de dining room en vielen vervolgens als een blok in slaap.

De Sail naar Madagascar

Maandagavond kwamen we aan op de AFM en woensdag stond de Sail naar Madagascar gepland. Voordat het schip kan en mag vertrekken, moeten er allerlei procedures en oefeningen worden doorlopen. Echt rustig settelen en tot rust komen, zat er dus niet echt in. De dinsdag bestond uit briefings, drills en andere zaken om te zorgen dat we de dag erna veilig zouden kunnen vertrekken. Daarnaast ging het onboarding programma aan boord door, dus we hadden ook nog wat andere verplichte bijeenkomsten. Al met al best intens, wat de jetlag zat ook nog flink in ons systeem.

Gelukkig konden we woensdagochtend volgens planning vertrekken. De zee was tijdens de sail best onrustig, waardoor we de hele dag door flink heen en weer werden geschommeld. Momenteel is het cycloonseizoen in deze regio. De Africa Mercy is een redelijk klein schip met een platte bodem, waardoor het schip überhaupt al aardig door de golven wordt beheerst. We slikten trouw onze medicatie, dus echt zeeziek zijn we niet geworden. Al de beweging is vooral erg vermoeiend en ’s nachts sliepen we niet zo best. Na zeven dagen op open zee, waren we daarom erg blij dat we weer wat land in zicht kregen en het einde van de sail nabij was.

Field Service on board

Officieel vielen we tot 7 februari nog onder verantwoordelijkheid van de onboarding manager. Deze manager (Johnny) is met ons meegereisd naar de AFM om hier het onboardingprogramma te vervolgen. Tijdens deze eerste 1,5 week aan boord raakten we nog meer vertrouwd met het gedachtegoed van Mercy Ships, hadden we regelmatig devotions met de onboarding groep en ervoeren we aan den lijve de zaken die we in Texas hebben gehoord en geleerd. We zijn blij met deze tussenperiode, zodat we langzaamaan konden wennen aan de nieuwe context.

Onderdeel van dit gedeelte van de onboarding is het helpen bij andere afdelingen. Zo hielpen we met regelmaat in de keuken met afwassen en assisteerden we bij het gereedmaken van het ziekenhuis. Het is een mooie manier om kennis te maken met andere mensen aan boord en zicht te krijgen op hoe omvangrijk de organisatie eigenlijk is. Het is fantastisch om te zien hoe iedereen, allemaal vanuit een andere expertise, bijdraagt aan de missie om hoop en genezing te brengen aan de mensen in Afrika.

Wij hebben een commitment van twee jaar. Dat maakt dat we onderdeel worden van community of faith. Een groep mensen die zich voor lange tijd heeft verbonden aan Mercy Ships en die medeverantwoordelijk is voor het uitdragen en waarborgen van het Mercy Ships DNA. Om die reden hebben we vorige week donderdag, tijdens de wekelijkse community gathering, onze eed afgelegd waarin we beloofd hebben ons best te doen om het Mercy Ships gedachtegoed uit te dragen.

Hotel Services Manager

Naast het onboarding programma beginnen we ook steeds meer thuis te raken in onze rollen aan boord. Eline als PCG, Primairy Caregiver, en Johan als Hotel Services Manager. Eline heeft geregeld momenten en overleggen waarop ze samenkomt met andere PCG’s. Johans agenda wordt meer en meer gevuld met afspraken binnen de Steward Department. De waarnemend Hotel Services Manager vertrekt volgende week, dus deze week wordt nog even goed gebruikt om zaken over te dragen en uit te leggen.

Aankomst in Madagascar

Vorige week donderdagochtend vroeg zijn we uiteindelijk aangekomen in Toamasina. Een grote groep mensen stond ons op te wachten op de kade. Met muziek, dans en Afrikaanse geluiden werd de Africa Mercy onthaald.

Het CET (Country Engagement Team) heeft de afgelopen keihard gewerkt om deze field service voor te bereiden. Zij hebben alle contacten gelegd met o.a. de lokale overheden en ziekenhuizen, maar hebben ook georganiseerd dat we aan boord lokaal internet, simkaarten en geld beschikbaar hebben. Ook alle immigratie en transport issues zijn door hen geregeld. Heel mooi hoe alle verschillende teams samenwerken voor dezelfde missie en met dezelfde drive.

Inmiddels hebben we onze eerste 1,5 week in Madagaskar achter de rug. We zijn dankbaar en blij dat we er zijn en dat we nu echt kunnen gaan settelen. We zijn al een aantal keren van boord geweest en zijn langzaamaan onze nieuwe omgeving aan het ontdekken. Daarover vast meer in onze volgende nieuwsbrief.

Hoe gaat het met ons?

Het gaat goed met ons! We zijn blij dat we nu eindelijk in Madagaskar zijn en dat we nu eindelijk kunnen gaan settelen. De afgelopen weken waren intens en intensief, maar tegelijk heel mooi en verrijkend. We voelen ons bevestigd in de keus om ons te verbinden aan deze mooie organisatie. Veel zaken die we meemaken en die we ervaren staan dichtbij de manier waarop we ons leven graag willen inrichten: het dienen van onze Hemelse Vader, het uitreiken naar andere(n) hulpbehoevende, het leven in een community, het zien van de wereld, het ontdekken van andere culturen, het leren van anderen. Tuurlijk hebben we onze mindere momenten. Het leven in deze omgeving geeft flink wat uitdagingen, we worden regelmatig geconfronteerd met onze eigen kwetsbaarheden en tekortkomingen. Maar dat is goed; ze mogen bestaan en maken ons (veelal) sterker en doen ons groeien. Nu is de tijd aangebroken om een nieuwe balans te vinden in eigenlijk alle aspecten van het leven. We zien ernaar uit!

Mees maakt goed! We zijn enorm trots op hem. Hij heeft zoveel veranderingen en transities te verwerken, maar het lukt hem vooralsnog goed om mee te komen in deze nieuwe flow. Uiteraard heeft ook hij z’n momenten waarop hij zichzelf even kwijt is, maar over het algemeen is hij net zo vrolijk, sociaal en energiek als altijd. We genieten van hem, net zoals de community dat doet. Iedereen is dol op ‘m en z’n blonde krullen maken hem een bezienswaardigheid.

Hij speelt veel met de andere kinderen aan boord en ook de relatie met z’n preschool teacher begint steeds meer vorm te krijgen. Vanaf volgende week gaat hij iedere ochtend naar Miss Lynn. Een supervriendelijke juf die echt een fantastische gave heeft om op een natuurlijk manier connectie te maken met Mees. We zijn hier enorm dankbaar voor, want we waren best wel benieuwd hoe dit zou zijn voor Mees. We denken dat ie het erg naar z’n zin gaat krijgen op de pre-school.

Ook met Siebe gaat het goed! Zijn vrolijkheid tovert vele lachende gezichten. Vorige week heeft ie z’n eerste centimeters gekropen en deze week maakt ie grote voortgang. Ook hij geniet van alle aandacht en vindt het erg leuk om contact te maken met iedereen. We merken wel dat hij 's nachts veel te verwerken heeft, de nachten zijn erg onrustig.

Dank- en gebedspunten

We danken:

voor de goede voorbereidingstijd in Texas;
voor de veilige en relaxte vliegreizen naar Zuid-Afrika;
voor de veilige sail naar Madagaskar;
voor het feit dat de kinderen zich zo goed aan weten te passen;
voor het feit dat Mees het schip al z’n thuis noemt;
voor gezondheid; we zijn deze weken niet een keer ziek geweest;
voor de veilige, gezellige en liefdevolle community waar we onderdeel van mogen zijn;
voor het feit dat we mogen bijdragen aan deze bijzondere missie;
voor liefdevolle support en financiële ondersteuning.

We bidden:

voor een goede voortzetting van onze ‘settle-periode’;
dat Johan mag thuisraken in zijn functie en snel zich vertrouwd en thuis voelt in zijn rol;
dat Eline een goede balans mag vinden in het zorgen voor de kids en het vinden van ruimte voor zichzelf/anderen.
dat Mees een goede start op de pre-school mag hebben;
dat Siebe snel wat rustigere nachten mag hebben;
voor een goede balans tussen werk en privé, tussen community en gezin;
voor een goede gezonde structuur van bewegen en voeding (er wordt hier twee keer per dag warme maaltijden geserveerd en iedere dag is er wel een gelegenheid met taart, cake of anders lekkers);
voor de dayworkers die vanaf deze week op het schip komen werken. Dit zijn mensen uit Madagaskar die gedurende de field service voor ons werken. We bidden dat ze iets van Jezus’ liefde en genade zullen ervaren.

Bedankt voor je steun en support!

Het is waardevol te ervaren dat velen met ons meeleven en meereizen.

Liefdevolle groeten vanuit Toamasina!

Vanuit de rust

Fri, 22 Dec 2023 08:17:17 GMT

De stamboom

Ik (Johan) schrijf deze nieuwsbrief vanuit de Stamboom. Een heerlijke plek van rust en ontspanning, middenin ons dorp. We hebben het grote voorrecht om de laatste twee weken voor ons vertrek te verblijven in dit heerlijk vakantiehuisje van en bij Lennard en Eline. Na een drukke en intensieve periode hopen we hier nog even lekker tot rust te komen en op te laden voor alles wat komen gaat. We genieten van de laatste ontmoetingen met vrienden en familie en kunnen vanuit hier onze laatste voorbereidingen treffen voor ons vertrek.

Afscheid Rivas Zorggroep

Eind november had ik mijn laatste werkdag bij Rivas Zorggroep. Een periode van 3,5 jaar heb ik daarmee afgesloten. Op verschillende momenten en in diverse overleggen heb ik mogen vertellen over onze reis. Het is bijzonder om te ervaren hoeveel mooie en bemoedigende reacties ik kreeg. Veel mensen zijn geïnspireerd door de stap die we maken. Vooral het feit dat we hier 'alles' achterlaten en ons hart volgen, spreekt veel collega's aan. Ik heb veel mooie gesprekken mogen hebben over het waarom en de motieven van de dingen die we doen. Ik hoop dat het veel mensen positief tot nadenken heeft gezet.

Basic Safety Training

Kort na mijn terugkomst uit Zuid-Afrika heb ik een Basic Safety Training gevolgd in Rotterdam. Deze training is onderdeel van het onboarding programma voor longterm vrijwilligers. Normaal gezien volg je deze training in Texas, maar ik kon deze training gelukkig al in Nederland volgen. We kunnen daardoor in januari namelijk een weekje eerder vertrekken uit Texas. Dit maakt dat we niet naar Madagaskar, maar naar Zuid Afrika kunnen reizen. Het grote voordeel hiervan is dat de reis iets minder intensief is én we mee kunnen varen van Zuid-Afrika naar Madagaskar.

De vier trainingsdagen waren best intensief. Ik heb de basics geleerd rondom fire fighting, evacuaties, safety and security, first aid, survival techniek, etc. Na deze training én een medische keuring ontving ik een certificaat wat mij een volwaardig zeevaarder maakt.

Thuis Front Team

We zijn heel dankbaar dat we inmiddels een mooi Thuis Front Team (TFT) hebben kunnen samenstellen. Een aantal weken geleden hebben we onze eerste ontmoeting gehad. Eline, Cora, Rosalie en Paul ondersteunen ons vanuit Nederland op allerlei gebied en maken ons zichtbaar als wij letterlijk wat onzichtbaarder zijn. We zien uit naar een mooie samenwerking waarin we samen mogen bijdragen aan de mooie missie van Mercy Ships. Het TFT is te bereiken via tft@familiekleinaanboord.nl.

Verhuizing

De afgelopen weken stonden in het teken van voorbereidingen treffen voor onze verhuizing. Stapsgewijs hebben we de afgelopen tijd ons hele huis en onze hele inboedel doorgenomen. Wat mag weg? Wat moet verscheept worden? Wat moeten we inpakken? Wat kunnen we weggeven? Het is echt heel verfrissend om je hele bezit te comprimeren tot alleen het hoogstnoodzakelijke!

Afgelopen zaterdag hadden we onze verhuisdag. Met hulp van een aantal vrienden en familie was het huis zo leeggeruimd. Een aantal ritjes naar de stort, de kringloop, de zolder van mijn ouders en een loods ergens in ons dorp. Het was een gezellig dag met een mooi resultaat.

Ons huis wordt de komende twee jaar bewoond door een bevriend stel. We hebben van de woningstichting uiteindelijk toestemming gekregen om ons huis via de huisbewaardersconstructie te laten bewonen door deze vrienden. Zij waren ook naarstig op zoek naar nieuwe woonruimte, dus voor beide partijen een mooie oplossing. Het grote voordeel is dat wij een aantal items in ons huis konden laten staan. Uiteindelijk scheelde ons dat best wat werk. En het is een fijn idee dat we over twee jaar weer terug kunnen in ons huisje, mochten we dat willen.

Presentatie en uitzegening Christengemeente

Afgelopen zondag zijn we officieel uitgezonden door onze kerkelijke gemeente. Dit betekent dat de Christengemeente onze missie steunt en achter ons staat. Zowel geestelijk als financieel worden we ondersteund door deze kerk. Vanuit de zendingscommissie kregen we een mooie bijbeltekst mee, de oudste (iemand uit het leiderschapsteam) van onze gemeente sprak een zegengebed uit en alle gemeenteleden zongen ons een zegenlied toe. Indrukwekkend om te beseffen dat al deze mensen ons werk een warm hart toedragen en we mogen weten dat zij biddend en gevend achter ons staan.

We vinden het belangrijk dat we deze reis niet alleen maken. We verlangen ernaar om mensen te betrekken bij ons werk. Zowel in gebed en medeleven, als financieel en praktisch. Samen delen maakt delen nóg leuker! Daarnaast beseffen we dat we afhankelijk zijn van deze steun en dit gebed. God gaat voor ons uit, beschermt ons en zal ons voorzien, maar God gebruikt ook zijn lichaam (lees: mede christenen) om ons te dragen en te ondersteunen. Enkele weken geleden hebben we daarom een presentatie gegeven in de gemeente om mensen te informeren over onze plannen en ons werk.

Afscheid, afscheid, afscheid

De periode is aangebroken waarin we veel dingen voor de laatste keer doen of ondernemen. Veel vrienden zien we voor het laatst en ook Mees neemt afscheid van bijvoorbeeld de peuterspeelzaal en de peutergym. Het is heel fijn dat we deze weken weinig verplichtingen hebben, dus dat we ruimte hebben voor spontane ontmoetingen. Het is heerlijk dat we vrienden en familie spontaan kunnen uitnodigen in De Stamboom en dat we vanuit deze huiselijke omgeving (mét houtkachel) mooie momenten kunnen hebben.

Het is fijn te merken dat we ons allebei comfortabel en vredig voelen. We worden bevestigd in onze toekomstplannen en ervaren rust en vrede over de keuzes die we maken. Als we 's nachts bezig zijn met Siebe schieten er zeker wel eens wat zorgen door ons hoofd of ervaren we wat spanning, maar vaak verdwijnen deze weer vanzelf. Natuurlijk gaan we vrienden en familie missen en zullen we geconfronteerd worden met weemoedige gevoelens en gedachten. Het zal absoluut zo af en toe best pittig worden, maar we geloven dat God voor ons uit gaat en met ons meegaat. Hij zal ook in deze moeilijke momenten ons leiden en verkwikken.

A.s. zaterdag hebben we nog een Vaarwel momentje gepland in de Houtzagerij. Een laatste moment van samenzijn met familie en goede vrienden. We hopen op een mooie tijd waarin we elkaar nog even kunnen ontmoeten.

De komende dagen

Kerst vieren we in alle rust bij onze families. Na de kerst hebben we nog drie dagen tot ons vertrek. Op zaterdag 30 december rond half elf vliegen we via Houston naar Dallas. We zijn enorm dankbaar dat Erna, de moeder van Eline, met ons meegaat naar Texas. Zij zal gedurende de drie weken op onze jongens passen, zodat we zoveel mogelijk samen het voorbereidingsprogramma in Texas kunnen volgen. We verblijven in Texas op het International Support Centre van Mercy Ships. Een soort campus met allerlei accommodaties voor vrijwilligers. We komen als één van de eerste aan dus het zal waarschijnlijk uitgestorven zijn. De vriezer van ons huisje wordt volgestouwd met diepvriesmaaltijden en de koelkast wordt voor ons gevuld met basisboodschappen. Daarnaast hebben we een voorraad luiers besteld (scheelt ons weer bagageruimte). De campus ligt erg afgelegen, dus waarschijnlijk hebben wij een erg rustige oud en nieuw. Op 4 januari begint het programma.

Dank- en gebedspunten

We danken:

- voor het feit dat we ons gedragen voelen en ervaren dat we bevestigd worden in onze keuzes.

- voor de vele bemoedigingen en mooie woorden van mensen om ons heen.

- voor het feit dat we momenteel heerlijk tot rust mogen komen in De Stamboom.

- voor Erna, die met ons meegaat naar Texas.

- voor de mooie uitzegendienst en een gemeente die achter ons staat.

- voor het feit dat we alle praktische en organisatorische zaken goed en zonder stress hebben kunnen afronden.

- voor de vele (soms bijzondere en onverwachte) sponsors.

We bidden:

- voor een goed afscheid van vrienden en familie.

- voor gezondheid voor ons alle vier. Siebe is heel langzaam aan het herstellen van een oorontsteking, maar blijft enorm verkouden. We bidden dat dit over is, voordat onze reis begint.

- dat de kids alle veranderingen en prikkels goed kunnen verwerken.

- voor een voorspoedige reis naar Texas.

- voor rust en vrede, ondanks de spannende en uitdagende reis.

We wensen jullie een hele fijne, gezegende kerst toe.

Lieve groeten,

Johan, Eline, Mees en Siebe

Een week van voorbereiding

Fri, 17 Nov 2023 14:33:04 GMT

Afgelopen maandag ben ik (Johan) teruggekomen van een kort bezoek aan de Africa Mercy. Ik was daar om alvast kennis te maken met collega’s, thuis te raken op het schip en alvast wat ingewerkt te worden in mijn functie als Hotel Services Manager. Het was een hele goede en waardevolle tijd!

Diner om 01.30 uur

Op de heenreis vlieg ik vanuit Amsterdam naar Durban, met een overstap in Dubai. Op de dag van vertrek is het erg stormachtig in Nederland, maar gelukkig vertrekt mijn vlucht om 23.00 uur zonder vertraging. Door de turbulentie krijg ik wel pas om 01.30 uur een warme maaltijd geserveerd... Aangekomen in Durban word ik opgepikt door iemand van Mercy Ships waarna ik via het immigratiekantoor naar de Africa Mercy word vervoerd. Ik ben doodmoe, dus ik wil heel graag slapen, maar uiteindelijk heb ik in het immigratiekantoor bijna 1,5 uur op een stempel gewacht. Achteraf gezien bleek die stempel helemaal niet eens nodig. Welkom in Afrika!

The gangway

Het is heel bijzonder om uiteindelijk de gangway (trap) van het schip op te lopen. Een schip waar we al zo lang een voorstelling van proberen te maken. Iets waar we al zo lang naar uitkijken. Ik word vriendelijk ontvangen door de receptioniste en krijg de eerste veiligheidsinstructies. Vervolgens word ik netjes naar mijn cabin begeleid. Een ruime eenpersoons hut met veel kastruimte, een bureau en een gedeelde douche. Zonder ramen en daglicht, dat dan weer wel… Shilo, mijn leidinggevende klopt nog even op mijn deur om me te verwerkomen.

China Town

De volgende dag word ik uitgenodigd om mee te gaan shoppen. Een mooie mogelijkheid om kennis te maken met Durban. We gaan op zoek naar nieuwe attributen voor het café, want deze kan wel een upgrade gebruiken. We belanden uiteindelijk in een giga loods met allemaal Chinese troep (China Town). Leuk dat ook mijn directe collega-managers mee gaan. Een mooie manier om direct wat kennis te maken. Voor mij een allereerste kennismaking met het echte Afrika. De lucht, de mensen, het verkeer, het groen, de herrie; alles is wel echt anders hier. Tussen de middag lunchen we in een steakhouse (ik kies voor Kudu, een soort antilope) en halverwege de middag komen we weer terug op het schip. Ik loop wat rond en probeer mezelf wegwijs te maken. Al snel wordt het vertrouwd en weet ik me beter te oriënteren.

Secure for Sale

Dinsdag staat de vaart van Durban naar East London gepland. Voorafgaand worden heel, heel veel procedures gevolgd. Veiligheid is een enorm belangrijk thema op het schip, in de maritieme wereld. Alle zaken worden gezekerd en vastgebonden, de voltallige bemanning wordt gebrieft en geïnstrueerd. De Safety and Security Officers hebben het uiterst druk.

Stowaway search

Onderdeel van alle procedures is de stowaway search. Het hele schip wordt onderzocht op verstekelingen. In teams worden alle dekken uitgekamd. Ik mag dek drie, het ziekenhuisdek, doorzoeken. Alle kasten, hoekjes, nisjes en schachten worden doorzocht. Leuk om zo alle hoeken en gaten van het ziekenhuisdek te ontdekken. Deze zoektocht is belangrijk, want als er gedurende de vaart een verstekeling wordt gevonden, is de kapitein verplicht terug te varen naar de haven van vertrek. Dit wil je natuurlijk zien te voorkomen. Eén bemanningslid had zich bewust ergens verstopt; helaas is deze persoon niet gevonden.

Sail away

Uiteindelijk verlaten we de haven van Durban. De loods komt aan boord en begeleid ons uit de haven. De vaart blijkt uiteindelijk zo’n 28 uur te duren. We varen naar internationale wateren en hebben onderweg te maken met onstuimig weer. Het schip gaat flink heen en weer. We werken nog wel wat, maar als snel pakken we onze rust en proberen we wat te relaxen. De crew nurse heeft ons advies gegeven over wat wel en niet te doen tijdens de vaart en heeft medicatie uitgedeeld. In het kader van voorkomen is beter dan genezen neem ik deze medicatie. Blij toe, want een dergelijk deining doet wel wat met je lichaam.

Walvissen

Tijdens de vaart breng ik een bezoekje aan de brug. Mooi om te zien hoe de kapitein en zijn team het schip door de woeste zee weet te begeleiden. Vanaf de brug zie ik wat walvissen. Althans, ik zie de fonteinen die ze uitspuiten.

Tours en inwerken

Gedurende de week krijg ik een uitgebreide rondleiding over de verschillende dekken en worden mij de verschillende afdelingen getoond. Op deze manier krijg ik al goed inzicht in hoe dingen zijn georganiseerd en hoe afdelingen functioneren. Het afgelopen jaar is er hard gewerkt op het schip en zijn er geen operaties en trainingen uitgevoerd. Vele werkmensen hebben afdelingen verbouwd en opgeknapt. Veel zaken zijn nog niet opgeruimd of zijn nog niet op z’n plek gebracht. Ook voor mijn afdelingen (housekeeping en hospitality) zijn veel zaken nog niet op orde en moeten veel procedures en werkwijzen worden aangepast en bijgewerkt. Met mijn proceskennis en –inzicht zie ik direct veel verbetermogelijkheden. De komende maanden moet de basis op orde worden gebracht, zodat we ook aandacht kunnen blijven schenken aan adhoc verzoeken en de waan van de dag, zonder dat daarbij de afdelingen omvallen of niet meer functioneren. Vanaf februari komen er veel nieuwe vrijwilligers aan boord, dan is het zaak dat de afdeling goed is gestabiliseerd. Samen met mijn leidinggevende ben ik enthousiast om dit alles aan te scherpen en te stroomlijnen. In dat opzicht is het jammer dat ik maar zo kort aan boord ben. Door deze week, ben ik eind januari naar verwachting wel eerder op stoom, zodat ik samen met mijn collega-managers en ondersteuners een goede basis kan gaan neerzetten.

Family Cabin

Gedurende de week heb ik onze toekomstige cabin kunnen zien. Een ruime familiehut met veel ramen en een redelijk ruime woonkamer. Heel leuk en handig om alvast wat gevoel te krijgen bij ons nieuwe huisje en te inventariseren wat we allemaal mee kunnen nemen. We zitten vrij vooraan op dek 6, stuurboordzijde. Vlakbij de dining room, the international lounge en de trap naar dek 7 (buitendek). Echt een heel prima cabin!

Goede voorbereiding

Sinds dat we getrouwd zijn, zijn we nog nooit zo lang bij elkaar vandaan geweest. We hebben elkaar flink gemist, maar konden gelukkig veel contact houden via videobellen. Voor Eline was het soms even hard werken met twee jonge kinderen, maar ze heeft het fantastisch gedaan. Ergens voelt het dubbel dat we ons avontuur zo los van elkaar zijn gestart, maar uiteindelijk zijn we ook dankbaar voor deze mogelijkheid. We verwachten dat het gewenningsproces straks voor ons allemaal wat gemakkelijker gaat. Tijdens deze week heeft Eline, naast de zorg voor de kids, heel veel dozen ingekapt, luiers en babyvoeding besteld en heel wat spullen naar de kringloop gebracht. Samen was het een goede week van voorbereiding.

Ook voor Mees is dit een goede voorbereiding geweest. Ik heb veel kunnen laten zien van het schip en hij heeft leren videobellen. Mees heeft goed door dat er wat staat te gebeuren. We proberen hem goed, maar gedoseerd voor te bereiden op zijn nieuwe toekomst.

Dozen verschepen

Vandaag hebben we een heel aantal dozen en spullen in Rotterdam gebracht. Deze dozen worden via Mercy Ships Holland verscheept naar het schip. Hopelijk zijn deze spullen dan aanwezig als we in januari aan boord gaan. Gelukkig heb ik deze week al flink wat luiers en babyvoeding kunnen inslaan, dus de eerste voorraad staat alvast klaar in onze hut.

Ons huis

Gelukkig mogen we ons huis toch onderverhuren via de huisbewaringsconstructie. Dit betekent dat een bevriend stel gedurende twee jaar in ons huis mag wonen. Daar zijn we enorm dankbaar voor! Het scheelt ons flink wat organisatie (niet het hele huis hoeft leeg) en het geeft ons meer zekerheid voor als we over twee jaar terug naar Hardinxveld zouden willen.

Laatste voorbereidingen

In Nederland zijn we nu echt bezig met de laatste voorbereidingen. Presentaties geven, geïnterviewd worden, twee familie weekendjes, sponsoring verder uitbouwen, TFT verder vormgeven, verzekeringen afsluiten, voorbereidingen voor de onboarding in Texas, etc.

Belangrijke data

Zondag 19 november: presentatie in de Christengemeente
Zaterdag 16 december: verhuisdag
Zondag 17 december: uitzegendienst in de Christengemeente
Zaterdag 30 december: vertrek naar Texas
Donderdag 4 januari t/m vrijdag 19 januari: onboaring in Texas
Zaterdag 20 januari: vertrek naar Zuid-Afrika
Maandag 22 januari: aankomst op de Africa Mercy in East London
Woensdag 25 januari: vertrek Africa Mercy naar Madagaskar (duur: 5 tot 7 dagen)

Dank voor de steun

We worden op veel manieren ondersteund. Door gebed, door praktische handjes, mentale ondersteuning en financieel. We zijn daar enorm dankbaar voor en zien Gods voorzienigheid daarin. Dank voor jullie steun!

Vriendelijke groet,

J&E, M&S

Hallo vanuit Durban, Zuid-Afrika!

Sun, 05 Nov 2023 13:23:02 GMT

Nog een kleine twee maanden te gaan

Het is vandaag 5 november 2023. Over een kleine twee maanden zitten we in het vliegtuig naar Texas! Waanzinnig! Wat een enerverende maanden hebben we achter de rug. En wat zien we uit naar wat komen gaat! Via deze eerste nieuwsbrief brengen we je graag op de hoogte van de afgelopen maanden en kijken we samen vooruit. Ik schrijf deze nieuwsbrief terwijl ik zit in het café van de Africa Mercy in Zuid-Afrika. Hoe ik hier ben beland, lees je verderop in deze nieuwsbrief.

Verlangen

Ons Mercy Ships avontuur begint zo'n tweeënhalf jaar geleden. In de zomer van 2021 nemen we het besluit om ons concreet aan te melden bij Mercy Ships en zodoende handen en voeten te geven aan het verlangen dat eigenlijk al jaren in ons hart leeft. In ons verhaal lees je meer over de periode voordat we ons daadwerkelijke aanmeldden.

Onwerkelijk

Afgelopen zomer, we zijn op vakantie in België, zien we dat er een geschikte positie aan boord van de Africa Mercy vrijkomt. We ondernemen direct actie en in afstemming met onze coördinator vindt eind augustus een online interview plaats met de Hospitality Director vanuit Texas, de Chief Stewards van de Global Mercy vanuit Senegal en de Chief Stewards van de Africa Mercy vanuit Zuid-Afrika. Het is een aangename en fijne kennismaking en enkele dagen later ontvangen we de boodschap dat ze ons graag vanaf januari willen verwelkomen op de Africa Mercy. Ik kan starten als Hotel Services Manager. Er is wel haast geboden, want de functie staat al even open en hoe eerder we aan boord kunnen, hoe beter. Na wat eerste checks en reviews krijgen we eind september bericht dat ik ben aangenomen! Voor ons flink schakelen, want na ruim twee jaar 'radiostilte' gaat het nu ineens heel snel en wordt het heel concreet. Na een paar dagen van bidden, nadenken, gesprekken met dierbaren, besluiten we ervoor te gaan. Dankbaarheid en enthousiasme vervullen ons hart. De eerste paar weken voelt het onwerkelijk dat ons verlangen nu dan toch vorm lijkt te krijgen.

Stroomversnelling

Vanaf dat moment komt alles in een stroomversnelling. Onnoemlijk veel formulieren, checks, documenten, reviews en officiële zaken moeten worden geregeld, ingevuld en afgevinkt. Denk aan vaccinaties, voogdij, medische keuring, TBC tests, pedagogische checklists voor Mees en Siebe, aanmeldingsformulieren voor de pre-school, persoonlijkheidstests, uittreksels geboorteregister, gesprekken met Finance over funding, ontmoeting met mensen van het Member Care Team (soort pastoraal team), opzeggen van abonnementen, ontslagbrief, het opzetten van een ThuisFrontTeam, contact met onze kerkelijke gemeente in het kader van uitzending, nadenken over ons huis, maken van een website, etc. Samen zitten we in een lekkere flow van hard werken (naast de zorg voor ons energieke, jonge gezin en het werk bij Rivas), ervaren innerlijke rust en genieten van het avontuur waar we samen met God zijn ingestapt.

Onboaring

En dan ineens is het 5 november en duurt het nog maar twee maanden voordat we naar Texas vliegen. In Texas worden we in drie weken klaargestoomd voor ons leven aan boord. We krijgen onderwijs over de missie, visie en het DNA van Mercy Ships. We krijgen bijbels onderwijs over Gods Koninkrijk en de visie van Mercy Ships daarop. Ook worden we toegerust in het leven in een internationale community en is er volop ruimte om onze eigen wandel met God te onderhouden en van Hem te horen wat hij ons te zeggen heeft en wat Hij ons wil aanreiken voor deze periode. In het begin hadden we twijfels over het nut en de noodzaak van deze weken in Texas. Inmiddels zijn we overtuigd van de meerwaarde en zien we ernaar uit om vanuit ons leven in Nederland, langzaam over te gaan in het leven aan boord en in het wonen en werken in een community. Het is een hele onderneming om met twee jonge kinderen de halve wereld af te reizen, vanuit Texas vliegen we vervolgens door naar het schip dat in januari in Zuid-Afrika ligt, maar we vertrouwen erop dat God gaat voorzien in de dingen die we nodig hebben. Ook voor de immense reis. Stap voor stap, dag voor dag. Een lamp voor onze voet; een licht op ons pad. Trouwens, als het om voorzienigheid gaat: we zijn enorm dankbaar dat Erna, Eline's moeder, meereist naar Texas, zodat zij gedurende de drie weken voor onze kids kan zorgen. Dit maakt dat Eline ook het programma kan volgen. Echt heel fijn!

In Zuid-Afrika

Vanuit Mercy Ships kregen we het verzoek of ik alvast een periode aan boord zou willen komen om ingewerkt te worden. Als Hotel Services Manager ben ik o.a. verantwoordelijk voor de onboaring van alle nieuwe vrijwilligers. Het hospitality team waar ik leiding aan ga geven zorgt ervoor dat vrijwilligers op een comfortabele wijze aan boord komen, een geschikte en schone hut krijgen toebedeeld en snel thuisraken op het schip. Omdat het operatie programma in maart 2024 start, komen vanaf eind januari/begin maart heel veel nieuwe (medische) vrijwilligers aan boord. Dat zou dan ook precies de periode zijn waarin wij als gezin aan boord komen. Het risico bestaat dat ik dan wat achter de feiten aanloop en een hele pittige periode ga meemaken (écht alles is dan nieuw voor mij/ons). Het is daarom enorm fijn dat ik de gelegenheid heb om nu alvast wat thuis te raken op het schip, collega-managers kan leren kennen en ingewerkt kan worden op mijn functie.

Wat is het bijzonder om hier nu al te zijn! Ik ben op de plek waar we samen al zolang een voorstelling van proberen te maken. Na een lange en intensieve reis ben ik vrijdagavond laat aangekomen. Het schip ligt nu in de haven van Durban. De afgelopen maanden is er hard gewerkt aan he schip en hebben er veel renovatie werkzaamheden plaatsgevonden. Er zijn nu nog veel werklui aan boord, veelal ook uit het land waar we nu te gast zijn. Dinsdag varen we naar East London waar het schip verder wordt klaargemaakt voor vertrek naar Madagaskar.

Twee verschillende contexten

De afgelopen dagen ben ik ondergedompeld in twee verschillende contexten. Allebei nieuw voor mij, dus ik heb heel wat indrukken te verwerken. Enerzijds het land Zuid-Afrika, met haar specifieke Afrikaanse geur, haar contrast tussen rijk en arm, haar enorme werkloosheidsprobleem en haar bijzondere procedures (Het immigratieproces bij de haven duurde ongeveer twee uur. Uiteindelijk ging het om één stempel...). Anderzijds het schip met haar eigen cultuur, omgangsvormen en samenstelling. De meeste managers waar ik mee ga samenwerken komen uit Amerika. Daarnaast heb ik al mensen ontmoet uit Zwitserland, Canada, Nederland, Madagaskar en Zuid-Afrika.

Gisteren ben ik met Shilo (de Chief Steward, mijn leidinggevende) en een aantal andere mensen waar ik nauw mee ga samenwerken, Durban in geweest. We moesten wat items komen voor het café dat wat gerestyled moet worden. Verder moesten we wat snacks en versnaperingen kopen voor de kapitein voor tijdens de vaart naar East-London. Leuk om op deze manier al wat kennis te maken en tegelijk Durban te ontdekken. We hebben vooral veel tijd doorgebracht in China Town, een gigantische loods waar heel het aanbod van Ali-Express te koop was. Vooral heel, heel veel troep. Uiteindelijk zijn we goed geslaagd.

Tussen het shoppen door hebben we geluncht bij een Steak House (de meesten komen immers uit Amerika). Ik koos voor Kudu, een soort Antilope. Heerlijk gegeten! Onderweg naar het schip heb ik nog wat Biltong gekocht, een typische Zuid-Afrikaanse Delicatesse. Het is gedroogd en gekruid vlees. Volgens mij wordt het voornamelijk als snack gegeten.

Deze week in Durban

Vanaf morgen word ik verder ingewerkt in mijn functie. Het afgelopen jaar is het schip niet operationeel geweest, dus heel wat procedures en werkzaamheden zijn wat verwaterd of veranderd. Ik heb begrepen dat er heel wat zaken gereorganiseerd moeten worden. Verder zal morgen voornamelijk staan in het teken van voorbereidingen voor de tocht naar East London. De vaart duurt ongeveer 20 tot 24 uur.

Ondertussen in Hardinxveld

Ondertussen is Eline deze week thuis met Mees en Siebe. De voorbereiding in Nederland gaan ook gewoon door. Gisteren heeft Eline nog voor 6 maanden aan luiers besteld en worden steeds meer dozen ingepakt.

Lieve groet vanuit Durban,

Johan